ิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาส่องตรวจสอบอีกครั้งจากนั้นเขาก็ส่งกล้องส่องทางไกลให้เฮ่อจือหร่านเฮ่อจือหร่านตรวจดูสถานการณ์แล้วพูดเบา ๆ ว่า “ท่านตั้งใจจะยิงพวกองครักษ์ที่อยู่ใกล้ ๆ แล้วขึ้นเรือจากตรงนี้หรือ”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้า “ท้ายเรือตรงที่เราเห็น มีคนเฝ้าอยู่ทั้งหมดหกคน เมื่อเทียบกับจุดอื่นแล้วการรักษาความปลอดภัยค่อนข้างอ่อนกว่า”“ดี ข้าจะจัดการสามคนทางซ้าย”
พอเฮ่อจือหร่านพูดจบ นางและโม่จิ่วเยี่ยก็ยกแขนขึ้นพร้อมกันอย่างสอดประสาน ขณะที่เรือพายค่อย ๆ เคลื่อนเข้าไปใกล้เรือส าราญ เกาทัณฑ์แขนเสื้อก็เล็งไปยังหว่างคิ้วขององครักษ์สองคนการเคลื่อนไหวของทั้งสองประสานกันอย่างลงตัวมาก และยิงไม่พลาดเป้าแม้แต่ดอกเดียวเพียงชั่วพริบตา หลังจากลูกดอกหลายดอกพุ่งออกไป องครักษ์ทั้งหกคนก็ล้มลงไม่ลุกขึ้นอีกโม่จิ่วเยี่ยไม่รอช้า ฉวยอุ้มเฮ่อจือหร่านขึ้นมาแล้วใช้วิชาตัวเบากระโดดขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ จังหวะเดียวกัน เฮ่อจือหร่านก็เก็บเรือพายเข้าไปในพื้นที่มิติบนดาดฟ้า องครักษ์ทั้งหกคนไร้ลมหายใจไปแล้วหันมองไปข้างหน้า ยังมีองครักษ์ที่ก าลังเฝ้ายามอยู่เช่นกัน ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีกลุ่มองครักษ์ลาดตระเวนที่เพิ่งเดินผ่านไปจากตรงนี้ด้วยเฮ่อจือหร่านกระซิบ “เพื่อความสะดวก พวกเราเปลี่ยนเป็นชุดของพวกทหารยามกันเถอะ”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้า เขาลงมือถอดเสื้อผ้าขององครักษ์ยามที่ตัวเล็กกว่าออกแล้วโยนให้เฮ่อจือหร่าน จากนั้นก็หาชุดจากอีกคนท
