มากแล้วสินะ?”เมื่อเห็นว่าจางชิงก าลังจะเสียเปรียบ เผิงวั่งจึงรีบวิ่งเข้ามา
“อย่าใช้ก าลัง พูดกันดี ๆ พูดกันดี ๆ เถอะ”เผิงวั่งพูดด้วยน ้าเสียงที่ฟังดูไม่มั่นใจโบราณกล่าวไว้ว่า มังกรแข็งแกร่งไม่อาจกดข่มงูเจ้าถิ่นได้ ในเขตของกลุ่มเหยียนปาง เขาไม่กล้าวางท่าเป็นเจ้าหน้าที่ทางการแม้แต่น้อยเขาเคยได้ยินมาว่า พวกกลุ่มเหยียนปางฆ่าคนไม่กะพริบตา และแน่นอนว่าต้องมีคนหนุนหลังพวกเขาอยู่ มันไม่ใช่เรื่องที่เจ้าหน้าที่ตัวเล็ก ๆ อย่างเขาจะกล้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยเมื่อเห็นว่าเผิงวั่งพูดจาอ่อนลง หัวหน้ากลุ่มเหยียนปางจึงแค่นเสียงแล้วเก็บแส้หนังกลับไป“หึ! นับว่าพวกเจ้ายังรู้ความ วันนี้ข้าจะไม่เอาเรื่อง แค่จงบอกมาพวกเจ้าเห็นหรือไม่ว่าใครเป็นคนฆ่าคนพวกนั้นในป่า?”เผิงวั่งรีบส่ายหน้าและแสดงท่าทางตกใจ “พวกเราเพิ่งมาถึงที่นี่ไม่นาน ไม่ได้เห็นอะไรทั้งนั้น”ขณะพูด เผิงวั่งก็แอบช าเลืองมองโม่จิ่วเยี่ยโดยไม่รู้ตัวอีกฝ่ายเพิ่งพาเฮ่อจือหร่านกับโม่ชูหานออกไปเพียงครู่เดียวแน่นอนว่าต้องเกี่ยวข้องกับการตามหาคนของกลุ่มเหยียนปางทว่าเขาไม่อาจพูดเรื่องนี้ออกไปได้โม่จิ่วเยี่ยไม่คิดว่ากลุ่มเหยียนปางในยามนี้จะโอหังถึงเพียงนี้
เขาเตรียมจะลงมือแล้ว แต่เมื่อเห็นเผิงวั่งจัดการเรื่องให้ จึงอดทนไว้ไม่ลงมือหัวหน้ากลุ่มเหยียนปางสั่งลูกน้องถือคบเพลิงค้นหาทั่วไปค่ายพัก เมื่อไม่พบคนที่ต้องการ จึงสั่งให้ถอนก าลังออกไปเมื่อเห็นคนของกลุ่มเหยียนป
