ๆ แล้วชี้ไปที่ศพของคนจากกลุ่มเหยียนปางบนพื้น แล้วพูดว่า“เมื่อครู่ท่านผู้มีพระคุณได้ช่วยชีวิตข้า ศพของพวกเขาคงจะถูกพบในตอนเช้าแน่ กลุ่มเหยียนปางมีคนมากอิทธิพล ข้าไม่อยากสร้างปัญหาให้พวกท่านอีก จึงจะขอตัวล่วงหน้าไปก่อน พรุ่งนี้ข้าจะรอพวกท่านที่ท่าเรือในเมืองท่าเอง”เฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยไม่กลัวกลุ่มเหยียนปาง แต่ใครจะอยากหาเรื่องยุ่งยากให้ตัวเองโดยไม่จ าเป็นเล่า?ดังนั้น พวกเขาจึงเห็นด้วยกับการตัดสินใจของถังหมิงรุ่ย“ตกลง พรุ่งนี้พบกันที่เมืองท่า”โม่จิ่วเยี่ยพูดจบก็จูงมือเล็ก ๆ ของเฮ่อจือหร่านจากไป หลังรวมตัวกับโม่ชูหานแล้ว พวกเขาก็กลับไปที่ค่ายพักพร้อมกันเขายังท าสัญญาณมือบอกไปยังเหลียงห่าวและคนอื่น ๆ ซึ่งอยู่ไม่ไกล ไม่นานเหลียงห่าวก็น าคนมาถึง