ได้ยินดังนั้น เฟ่ยมามาก็ยิ่งรู้สึกละอายใจมากขึ้น“ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของข้า”เฟ่ยมามาหยุดไปชั่วครู่ แล้วพูดต่อ “จริง ๆ แล้ว องค์ชายฉีไม่ใช่บุตรแท้ ๆ ของหยวนกุ้ยเฟย แต่เป็นหลานชายที่ไร้ค่าของข้า”พูดถึงตรงนี้ โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านต่างเบิกตาโตพร้อมกันข่าวนี้เป็นเรื่องที่น่าตกใจมากส าหรับพวกเขา ในตอนแรกพวกเขายังไม่สามารถท าความเข้าใจได้แต่ไม่นาน สมองของคนทั้งสองก็เริ่มแจ่มชัดขึ้น สิ่งแรกที่พวกเขานึกถึงก็คือองค์ชายสามที่แท้จริงอาจเป็นเฟ่ยหนานอวี่แน่นอนว่ามันเป็นเพียงการคาดเดาของพวกเขา รายละเอียดแท้จริงยังต้องฟังค าอธิบายของเฟ่ยมามาเฟ่ยมามาถอนหายใจแล้วพูดต่อ “เมื่อยี่สิบเอ็ดปีก่อน มีผู้วิเศษคนหนึ่งบอกหยวนกุ้ยเฟยว่า ทารกในครรภ์ของนางจะเป็นเด็กผู้หญิงเพื่อรักษาต าแหน่งของตน หยวนกุ้ยเฟยจึงคิดแผนสลับตัวทารกตอนนั้นนางสั่งให้คนลอบไปหาหญิงตั้งครรภ์ที่มีก าหนดคลอดใกล้เคียงกับนางหลายคนข้าคิดแค่ว่าพอองค์หญิงน้อยคลอดออกมา ก็จะหาครอบครัวที่มีลูกชายมาแลกเปลี่ยนตัว
ใครจะรู้ว่าหยวนกุ้ยเฟยกลับเกิดเหตุไม่คาดฝันท าให้ต้องคลอดก่อนก าหนด หญิงมีครรภ์ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าทั้งหมดจึงไม่ได้ใช้ประโยชน์บังเอิญวันนั้นข้าได้ข่าวว่าภรรยาของอดีตท่านแม่ทัพคลอดบุตรชายในตอนเช้าตรู่ ก็คือท่าน ในยามคับขันเช่นนั้น หยวนกุ้ยเฟยจึงหมายตาสกุลโม่ตอนนั้น ข้ากับสวี่มามาได้ติดสินบนหมอต าแยที่ช่วยหยวนกุ้ยเฟยท าคลอด สั่งก าชับนา