งว่าหลังจากองค์หญิงคลอดแล้ว ห้ามรายงานข่าว แล้วส่งเด็กมาให้พวกเราทันที่จากนั้นข้าก็อุ้มองค์หญิงน้อยที่เพิ่งเกิดแอบออกจากวัง ตั้งใจจะไปสลับตัวเด็กที่จวนของพวกท่าน”พูดถึงตรงนี้ เฟ่ยมามายิ่งรู้สึกละอายใจ“ทั้งหมดเป็นความผิดของข้า คิดถึงว่าพี่สะใภ้เองก็จะคลอดลูกชายเมื่อวาน จึงก็เกิดความคิดชั่วร้าย อยากให้หลานชายของตัวเองได้เป็นองค์ชาย ได้มีชีวิตที่สุขสบาย ข้าเองก็จะได้ตอบแทนบรรพบุรุษตระกูลเฟ่ยแล้วดังนั้น หลังจากออกจากวัง ข้าก็ส่งพวกองครักษ์กลับไป แล้วบอกพวกเขาว่าข้ามีวิธีสลับเด็กจากสกุลโม่เอง
บางทีพวกองครักษ์อาจคิดว่าจวนของพวกท่านมีการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด จึงไม่ง่ายที่จะลงมือ พอได้ยินข้าพูดแบบนั้น พวกเขากลับรู้สึกวางใจมากหลังพวกเขาจากไป ข้าก็อุ้มองค์ชายน้อยกลับบ้าน หลังจากอธิบายสถานการณ์ให้พี่ชายและพี่สะใภ้ฟัง ข้าก็ทิ้งเขาไว้ที่นั่น แล้วอุ้มหลานชายของข้าไปแทน ซึ่งก็คือองค์ชายฉีเมื่อข้ากลับไปยังต าหนักของหยวนกุ้ยเฟย ข้าไม่ได้บอกความจริงกับนาง นางจึงคิดว่าเด็กที่ข้าน ามาเปลี่ยนตัวเป็นลูกของคนสกุลโม่หลังจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ข้าจึงส่งคนไปแจ้งองค์จักรพรรดิว่าหยวนกุ้ยเฟยได้ให้ก าเนิดองค์ชายน้อยคนหนึ่งองค์จักรพรรดิได้รับข่าวก็รีบน าจักรพรรดินีและไทเฮามาดูองค์ชายน้อยทันที่ข้ากับสวี่มามาได้รับค าสั่งจากหยวนกุ้ยเฟยให้ปิดปากหมอต าแยเสีย ในตอนที่ก าลังจะถูกรัดคอ หมอต าแยกลับหัวเราะและบ
