ผ่านความเป็นตายมาหลายปี ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าพวกเราว่าท่านเป็นกบฏหรือไม่ มันต้องเป็นเรื่องเหลวไหลชัด ๆ ราชส านักปฏิบัติต่อขุนนางผู้มีคุณงามความดีเช่นท่านอย่างไม่เป็นธรรม พวกเราจะไม่มีวันยอมสละชีวิตเพื่อจักรพรรดิที่ดวงตามืดบอดแบบนั้น”ค าพูดนี้กล่าวอย่างหนักแน่น แสดงให้เห็นถึงความไม่พอใจของเหลียงห่าวและคนอื่น ๆ ที่มีต่อราชส านักโม่จิ่วเยี่ยรู้ดีว่าคนเหล่านี้ลาออกจากต าแหน่งแล้ว ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์“เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเจ้ามีแผนการอะไรหรือไม่?”คนทั้งห้าตอบพร้อมกันว่า “ท่านแม่ทัพอยู่ที่ไหน พวกเราก็จะอยู่ที่นั่น”
เกี่ยวกับเรื่องนี้โม่จิ่วเยี่ยไม่มีข้อโต้แย้งอะไร คนเหล่านี้เป็นเด็กก าพร้าที่ไม่มีใครต้องการมาตั้งแต่เด็ก ถูกบิดาและพี่ชายของเขาไปฝึกฝนในค่ายทหาร ตอนนี้ก็ยังคงโดดเดี่ยวและไม่ว่าจะไปที่ใดก็ไม่มีอะไรให้นึกห่วง“ตอนนี้สถานะของข้าคือนักโทษเนรเทศจากราชส านัก ต้องเดินทางไปถึงซีเป่ยก่อนถึงจะได้รับอิสระ พวกเขาเดินทางตามขบวนเนรเทศไปด้วยคงไม่สะดวกนัก พวกเราไปพบกันที่ซีเป่ยจะดีกว่า”“ไม่ขอรับ พวกเราจะติดตามท่านไปตลอดเส้นทาง เพื่อปกป้องความปลอดภัยของท่านและครอบครัว” เหลียงห่าวคัดค้านเมื่อพูดถึงความปลอดภัยของครอบครัว โม่จิ่วเยี่ยก็เริ่มลังเลการให้เหลียงห่าวและคนอื่น ๆ ติดตามไปด้วย เมื่อเจอกับอันตรายก็จะช่วยได้มาก“ถ้าอย่างนั้น พวกเจ้าติดตามขบวนไปห่าง ๆ ก็พอ อย่าท าให้คนอื่นสงสัย”
