คิดถึงสิ่งเหล่านี้ได้เร็วขนาดนี้ ทั้งยังตรงกับสิ่งที่นางคาดเดาว่าอาจจะเกิดขึ้นได้อย่างสมบูรณ์สิ่งที่ท าให้นางรู้สึกปลื้มใจยิ่งกว่านั้นคือเฟ่ยหนานอวี่เป็นฝ่ายเสนอตัวกลับไปเมืองหลวงเพื่อเผยแพร่การแตกหักระหว่างโม่จิ่วเยี่ยกับหนานฉีด้วยเรื่องนี้ช่วยประหยัดเวลาที่นางกับโม่จิ่วเยี่ยไม่ให้ต้องล าบากขอร้องไปได้มากเฮ่อจือหร่านค้อมกายค านับเฟ่ยหนานอวี่อย่างจริงใจ“ขอบคุณคุณชายเฟ่ยที่นึกถึงสกุลโม่ของพวกเรา ข้าขอขอบคุณในบุญคุณของท่านแทนทุกคนด้วย”เฟ่ยหนานอวี่รีบยกมือขึ้นเชิงห้ามปราม
“ฮูหยินโม่กล่าวเกินไปแล้ว หากพูดถึงบุญคุณก็เป็นท่านที่ช่วยชีวิตข้าก่อน อีกทั้งวันนี้ยังช่วยเหลือข้าไว้มาก คนที่สมควรกล่าวขอบคุณควรเป็นข้าต่างหาก”หลังจากทั้งสองคนพูดจากันอย่างสุภาพต่ออีกสักพัก ก็เห็นว่าเวลาไปนานแล้ว เฮ่อจือหร่านจึงขอตัวกลับส่วนเรื่องที่นี่จะจัดการกับหวงเหลียนและเงินทองเหล่านั้นอย่างไรเฟ่ยหนานอวี่จะเป็นคนจัดการเองหลังจากกลับมาที่รถลาก นางก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้โม่จิ่วเยี่ยฟังคร่าว ๆ จากนั้นเฮ่อจือหร่านก็ขับรถลากออกเดินทางไปเพื่อดูแลโม่จิ่วเยี่ย นางจึงไม่กล้าขับรถเร็วเกินไปจนกระทั่งเดินทางไปไกลกว่าสิบลี้ เมื่อเฮ่อจือหร่านรู้สึกว่ารอบ ๆปลอดภัยแล้ว จึงพาโม่จิ่วเยี่ยเข้าไปพักในพื้นที่มิติจนกระทั่งตะวันตกดิน เฮ่อจือหร่านจึงหยุดรถเพื่อพักผ่อนเช่นกันนางจอดเทียบรถลากไว้ในสถานที่ปลอดภัย ซื้อหญ้าให้ล่อ แล้
