วจึงย่องเข้าไปในพื้นที่มิตินับแต่นั้น เฮ่อจือหร่านก็เดินทางในตอนกลางวัน และเข้าไปพักผ่อนในพื้นที่มิติตอนกลางคืน
หลังเดินทางติดต่อกันมาหกวัน โม่จิ่วเยี่ยคาดว่าพวกเขาน่าจะอยู่ไม่ไกลจากกลุ่มนักโทษเนรเทศแล้วตอนนี้เฮ่อจือหร่านเปลี่ยนกลับไปแต่งกายเหมือนอย่างเก่าแล้วบาดแผลของโม่จิ่วเยี่ยตัดไหมเรียบร้อย ตอนนี้เขาสามารถเคลื่อนไหวได้เหมือนกับตอนที่ไม่ได้รับบาดเจ็บเขาตั้งใจขับรถลากแทนเฮ่อจือหร่านเฮ่อจือหร่านจึงนั่งข้าง ๆ เขาพลางชื่นชมทัศนียภาพที่แตกต่างกันออกไปของยุคโบราณก่อนพลบค ่า พวกเขาก็เห็นกลุ่มคนขนาดใหญ่ที่ก าลังเดินทางเฮ่อจือหร่านนึกขึ้นได้ว่า ผลไม้บางชนิดที่ซื้อได้จากพื้นที่มิติของนางนั้น ครอบครัวของนางยังไม่เคยกิน จึงถือโอกาสนี้ซื้อผลไม้บางชนิดที่ไม่ถือว่าแปลกใหม่ในยุคนี้กลับไปด้วย และมอบให้เป็นของขวัญขอบคุณพวกเจ้าหน้าที่เพราะการที่นางและโม่จิ่วเยี่ยออกจากขบวนมาได้นานขนาดนี้หากไม่ได้รับความยินยอมจากเจ้าหน้าที่ พวกเขาคงรายงานเรื่องนี้ไปให้ราชส านักทราบแล้วเมื่อเห็นว่าเฮ่อจือหร่านเตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว โม่จิ่วเยี่ยก็เร่งฝีเท้าเจ้าล่อ ไม่นานพวกเขาก็ตามกลุ่มคนเหล่านั้นทัน
เจ้าหน้าที่ซึ่งเดินอยู่ท้ายขบวนเห็นคนนั่งอยู่บนรถลากก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจเขาไม่รอช้า รีบวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว พลางตะโกนว่า“หัวหน้า! โม่จิ่วเยี่ยกลับมาแล้ว!”โม่จิ่วเยี่ยลดความเร็วรถลากลง ก่อนค่อย ๆ เดินทางไปยังจุ
