งจากจวนนายอ าเภอเพียงแค่ก าแพงกั้นเท่านั้นเฮ่อจือหร่านไม่รีบร้อน นางเดินไปตามถนนสายใหญ่ เป้าหมายแรกคือหาเช่ารถม้าสักคันบรรยากาศบนท้องถนนวันนี้คึกคักเป็นพิเศษ ชาวบ้านต่างทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับครอบครัวท่านนายอ าเภอ พวกเขารู้ดีว่าคนพิการและเป็นใบ้เช่นนั้นคงไม่อาจด ารงต าแหน่งต่อไปได้ ดังนั้นจึงมีการพูดคุยกันอย่างเปิดเผยมากขึ้นหัวข้อสนทนาส่วนใหญ่ล้วนเกี่ยวข้องกับเรื่องที่โรงเก็บของของท่านนายอ าเภอถูกขโมยจนหมดเกลี้ยง นายอ าเภอกลายเป็นคนพูดไม่ได้ ส่วนบุตรชายผู้โอหังรังแกผู้อื่นก็กลายเป็นคนเสียสติเรื่องนี้สร้างความสะใจให้กับชาวบ้านเป็นอย่างมากกระทั่งยังมีคนกล้าบางคนวางแผนที่จะไปดูความวุ่นวายถึงจวนนายอ าเภอ
ส่วนชาวบ้านที่เคยถูกพ่อลูกคู่นี้กดขี่ข่มเหง ต่างก็ร้องไห้ฟูมฟายพลางสาปแช่งการกระท าอันเลวร้ายของพวกเขาส าหรับเรื่องราวเหล่านี้ เฮ่อจือหร่านเพียงมองผ่านไปเท่านั้นเมื่อสอบถามเส้นทางไปยังโรงรถม้าได้แล้ว นางก็เร่งฝีเท้าเดินทางไปต่อแต่พอเลี้ยวไปอีกถนนหนึ่ง เฮ่อจือหร่านสายตาว่องไว จึงสังเกตเห็นคนรู้จักเข้าเสียก่อนคนผู้นั้นคือเฟ่ยหนานอวี่นั่นเองเฟ่ยหนานอวี่เดินทางมากับใครอีกหนึ่งคน ดูจากการแต่งกายก็คล้ายเป็นผู้ติดตาม พวกเขาก้าวเดินด้วยท่าทางรีบร้อน เหมือนว่าจะต้องไปจัดการธุระส าคัญอะไรบางอย่างเมื่อเห็นเฟ่ยหนานอวี่ เฮ่อจือหร่านพลันนึกถึงเรื่องบางเรื่องขึ้นมาได้นางจึงโบกมือไปทางเขาแต่เฟ่ยหน
