เฮ่อจือหร่านโมโหขึ้นมา ทันใดนั้นนางจึงไม่คิดอะไรอีกนางก้าวไปข้างหน้า กระชากคอเสื้อของคุณชายคนนั้น แล้วตบหน้าเขาไม่หยุด“นี่คือผลของการปากเสีย จ าไว้ให้ดี ต่อไปเจอย่าคนนี้ก็หลีกทางไปซะ ไม่อย่างนั้น ครั้งหน้าเจอเจ้าเมื่อไหร่ ข้าจะตีเจ้าแบบนี้ทุกครั้งเลย”ในเวลานี้ ต่างมีชาวบ้านมามุงดูเหตุการณ์กันมากมายพวกเขารู้สึกสะใจ แต่ก็อดเป็นห่วงหญิงสาวผู้โง่เขลาคนนี้ไม่ได้เป็นที่รู้กันดีว่า คุณชายผู้นี้คือคนเกเรที่ชอบโอ้อวดในเขตอ าเภอผิงหยาง คอยรังแกบุรุษและฉุดคร่าสตรีไปทั่วทุกแห่ง ซ ้ายังมีบิดาเป็นถึงนายอ าเภอคอยหนุนหลังอยู่ ทุกคนที่พบเจอเขามักจะต้องทนทุกข์ทรมานยามนี้เห็นเขาได้รับผลกรรม พวกชาวบ้านจะไม่รู้สึกยินดีได้อย่างไร?แต่เมื่อเห็นเฮ่อจือหร่านยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตีคน ท่านป้าใจดีคนหนึ่งจึงก้าวออกมาห้าม“แม่นาง พอได้แล้ว เจ้ารีบหนีไปเถอะ รอจนคนของเขามาถึงเกรงว่าจะวิ่งหนีไม่ทันแล้วนะ”
เฮ่อจือหร่านเองก็สู้จนเหนื่อยแล้วจึงลุกขึ้นยืน“ท่านป้าเจ้าคะ คนผู้นี้เป็นใครกัน ท าไมจึงได้ท าตัวอุกอาจเช่นนี้กลางวันแสก ๆ ได้”ท่านป้ากวาดสายตามองไปรอบ ๆ แล้วกระซิบว่า“แม่นางคงจะเป็นคนต่างถิ่นสินะถึงได้ไม่รู้จักเขา เขาคือบุตรชายคนเดียวของท่านนายอ าเภอผิงหยาง ชื่อซุนเจียเป่า เจ้าไปมีเรื่องกับเขาก็เท่ากับไปมีเรื่องกับท่านนายอ าเภอ เจ้าฟังค าเตือนของข้าเถอะรีบหนีไปเสีย ก่อนที่คนของที่ว่าการอ าเภอจะมา!”เฮ่อจือหร่านพยั
