้น แต่พอคิดว่าคนที่บ้านจะต้องเป็นห่วงพวกเขา ชายหนุ่มก็นอนพลิกตัวไปมาด้วยความกระวนกระวายใจย้อนกลับไปตอนเช้าตรู่ของวันนี้ หลังจากโม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านหายตัวไป เผิงวั่งก็พาเจ้าหน้าที่มาตรวจสอบอาการของเจ้าหน้าที่สองคนนั้นในตอนนั้น ทั้งคู่สิ้นลมหายใจไปแล้ว สภาพของพวกเขาเหมือนกับตอนที่โจวเหล่าปาพลัดตกน ้าและถูกช่วยขึ้นมามากเผิงวั่งนึกถึงวิธีการที่เฮ่อจือหร่านใช้ช่วยชีวิตโจวเหล่าปาเขาจึงเรียกเจ้าหน้าที่หลายคนมา แล้วท าการประสานลมหายใจให้กับสหายทั้งสองคนตามวิธีของเฮ่อจือหร่าน แต่พยายามเท่าไหร่พวกเขาก็ไม่ฟื้นเผิงวั่งจึงจ าใจยอมแพ้วันนั้นเอง พวกเขาก็ฝังศพของสหายร่วมทางไว้บนเนินเขาที่ไม่ไกลนักส่วนนักโทษเนรเทศคนอื่น ๆ ก็รู้สึกตัวหลังจากได้ยินเสียงเอะอะ
สตรีสกุลโม่ได้ฟังเรื่องราวจากเผิงวั่งว่า โม่จิ่วเยี่ยถูกกลุ่มคนชุดด าไล่ล่า ส่วนเฮ่อจือหร่านก็รีบตามไปช่วย พวกนางก็เป็นห่วงทั้งสองคนมากแต่น่าเสียดายที่พวกนางไม่สามารถท าอะไรได้ นอกจากภาวนาให้ฟ้าดินคุ้มครองพวกเขาให้ปลอดภัยคนตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยต่างมาปลอบใจ หวังว่าสตรีสกุลโม่จะวางใจขึ้น พวกเขาเชื่อว่าโม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านจะต้องกลับมาอย่างแน่นอนดังนั้นเผิงวั่งจึงสั่งให้ขบวนเดินทางหยุดรออยู่บริเวณเดิมการรอคอยกินเวลาไปทั้งวันตลอดทั้งวันนั้น สตรีสกุลโม่ต่างพากันเริ่มร้องห่มร้องไห้ไม่หยุดกระทั่งตอนนี้ พวกนางก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของโม่จิ่
