ผู้ใหญ่บ้านหลิววิงวอนอีกครั้ง “ท่านหมอเทพธิดา!”พูดจบ เขาก็หันไปมองชาวบ้านที่ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเฮ่อจือหร่านเตือนอีกครั้ง “ข้าขอแนะน าให้ท่านเก็บเรื่องกาฬโรคเป็นความลับไว้ก่อน การท าให้เกิดความตื่นตระหนกจะยิ่งท าให้เรื่องเลวร้ายลง และตอนนี้พวกท่านทุกคนมีโอกาสติดเชื้อ เพื่อไม่ให้แพร่เชื้อไปสู่ผู้คนมากขึ้น นับจากนี้ไป หากไม่ได้รับอนุญาตจากข้า ใครก็ห้ามออกจากถ ้าแม้แต่ก้าวเดียว ถ้าท าตามที่ข้าบอกได้ ข้าจะหาวิธีรักษาเขา”เมื่อได้ยินเฮ่อจือหร่านบอกว่าจะหาวิธีรักษา ผู้ใหญ่บ้านหลิวก็เหมือนเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์เขาผงกศีรษะรับปาก “ท่านหมอเทพธิดาโปรดวางใจ ข้าจะไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปแน่นอน”เมื่อได้รับค ารับรองจากผู้ใหญ่บ้านหลิว เฮ่อจือหร่านก็อาศัยจังหวะที่แขนเสื้อบัง น าเข็มเงินชุดหนึ่งออกมาจากพื้นที่มิติในตอนนี้ นางไม่สามารถปรุงยาส าหรับรักษาโรคได้ จึงท าได้เพียงแค่ใช้วิธีฝังเข็มเพื่อควบคุมอาการของหลี่เถี่ยจู้ไม่ให้แย่ลงไปกว่านี้
นางลงมือฝังเข็มเงินลงบนจุดชีพจรส าคัญหลายจุดของเขาด้วยท่าทางช านาญส่วนโม่จิ่วเยี่ยก็นั่งเฝ้าอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบนิ่งเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป การหายใจของหลี่เถี่ยจู้ก็เริ่มเป็นปกติ แต่ก็ยังไม่รู้สึกตัวเฮ่อจือหร่านเก็บเข็มเงินแล้วหันไปบอกภรรยาของหลี่เถี่ยจู้ว่า“ภายในครึ่งชั่วยาม เขาก็น่าจะฟื้นแล้ว”ภรรยาของหลี่เถี่ยจู้นึกว่าสามีของตนปลอดภัยดีแล้ว จึงกล่