องสกุลโม่ ส่วนข้าจะพาเจ้าหน้าที่และนักโทษชายไปอยู่ที่ถ ้าใหญ่ ยกถ ้าที่พวกเราใช้หลบฝนอยู่ตอนนี้ให้พวกชาวบ้านไป”หากท าแบบนี้แม้ว่าจะแออัดไปสักหน่อย แต่ก็ดีกว่าปล่อยให้ชาวบ้านไม่มีที่อยู่เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว โม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านก็ช่วยกันน าถ่านไม้ไปให้ชาวบ้าน เพื่อให้พวกเขาได้ผิงไฟอบอุ่นร่างกายส่วนเรื่องอาหาร ในตอนนี้พวกเขายังหาทางแก้ไขไม่ได้โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านเพิ่งจะมอบถ่านให้กับผู้ใหญ่บ้านหลิวไป กลับได้ยินเสียงชาวบ้านคนหนึ่งร้องตะโกนด้วยความตกใจ
“ท่านผู้ใหญ่บ้าน! หลี่เถี่ยจู้บ้านข้าเป็นลมไปแล้ว ท าอย่างไรดีหมอประจ าหมู่บ้านของพวกเราก็ถูกน ้าพัดไปแล้ว ใครจะรักษาอาการป่วยให้เถี่ยจู้บ้านข้าได้อีก”ได้ยินดังนั้น เฮ่อจือหร่านจึงรีบเสนอตัวทันที่“ข้าพอจะมีความรู้วิชาแพทย์อยู่บ้าง ให้ข้าช่วยดูอาการเขาหน่อยเถอะ”เมื่อเห็นว่าผู้ที่อาสาเป็นหญิงสาวอ่อนเยาว์ ผู้ใหญ่บ้านหลิวก็อดสงสัยไม่ได้เขาไม่อยากเชื่อนักว่าสตรีอายุน้อยเช่นนี้จะมีความรู้ด้านวิชาแพทย์เผิงวั่งเห็นท่าทีลังเลของเขา จึงเอ่ยขึ้นว่า“หลิวหลี่ สตรีจากสกุลโม่คนนี้ไม่ใช่หมอธรรมดา หากจะบอกว่านางเป็นหมอเทวดาก็ไม่ผิดนัก”พอได้ยินเผิงวั่งกล่าวยกย่องตนเองถึงเพียงนั้น เฮ่อจือหร่านก็ยิ่งบอกให้อีกฝ่ายมั่นใจนางเอ่ยเร่งเร้าผู้ใหญ่บ้าน “สถานการณ์ตอนนี้เร่งด่วนมาก ท่านอย่ามัวเสียเวลาเลย” ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าอาการของคนไข้เป็นอย่
