สียงทุ้มต ่าเพื่อไม่ให้ชาวบ้านเกิดความหวาดกลัว เฮ่อจือหร่านจึงพูดกับโม่จิ่วเยี่ยด้วยเสียงที่เบาที่สุด “โรคกาฬโรค”พอได้ยินสองค านี้ กระทั่งโม่จิ่วเยี่ยที่เผชิญโลกมามากมายก็ยังอดตกใจไม่ได้
“เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร” เขาพึมพ ากับตัวเอง ขณะเดียวกันก็ขยับเข้าใกล้เฮ่อจือหร่านทว่านางรีบห้ามเขา “ท่านอย่าเข้ามา”แน่นอนว่าโม่จิ่วเยี่ยรู้ดีว่านางคิดอะไร นางคงเป็นห่วงว่าเขาจะมาอยู่ใกล้ชาวบ้านมากเกินไปจนติดโรคเข้าแต่เขาที่เป็นชายอกสามศอก จะปล่อยให้เฮ่อจือหร่านเผชิญหน้ากับความเป็นความตายเพียงล าพังได้อย่างไรแม้จะรู้ดีว่าตัวเองคงหนีไม่พ้นติดโรคได้ แต่เขาก็ยังยืนหยัดที่จะเผชิญหน้าต่อความจริงแล้วเฮ่อจือหร่านไม่ได้หวาดกลัวโรคกาฬโรคเลยชาติที่แล้ว นางได้คิดค้นยาสมุนไพรจีนที่มีฤทธิ์ในการต่อต้านโรคนี้ได้ส าเร็จ ตราบใดที่อาการของผู้ติดเชื้อยังไม่ทรุดหนักจนอวัยวะภายในเสียหาย นางก็สามารถรักษาให้หายขาดได้น่าเสียดายที่นางยังไม่ได้ประกาศข่าวดีนี้ไปก็ทะลุมิติเข้ามาเสียก่อนแต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ ไม่นานหลังจากที่นางข้ามมิติเข้ามา ยาสูตรพิเศษที่รักษาโรคก็ได้ถูกน ามาใช้ประโยชน์แม้ว่าในพื้นที่มิติของนางจะไม่มีสมุนไพรรักษากาฬโรคเก็บไว้แต่ในเถาเป่าก็สามารถซื้อได้ทุกอย่าง จึงไม่จ าเป็นต้องกังวลในเรื่องนี้
นัก เพียงแต่มีปัญหาว่านางจะน าสมุนไพรเหล่านั้นออกมาใช้ในถ ้าแห่งนี้ได้อย่างไรเมื่อดึงสติกลับมาอีกครั้ง โม่จิ่วเยี่ย
