ศก็ยังร้อน เหงื่อไคลผสมกับดินโคลน กลิ่นเช่นนี้พวกนางเองยังนึกรังเกียจแม้ว่าคนตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยจะรู้ดีว่าเฮ่อจือหร่านมีน ้าใจแต่ก็ไม่ได้คิดว่านางจะอุตส่าห์ซื้อผ้ามาเผื่อพวกนางด้วยฮูหยินฟางคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เดินเข้ามาเอ่ยว่า “สะใภ้เฮ่อ ข้าเห็นผ้าที่เจ้าซื้อมามีไม่น้อย ขอแบ่งขายให้พวกเราตระกูลฟางบ้างได้หรือไม่? เจ้าไม่ต้องห่วง ตอนนี้ข้ามีเงินแล้ว พวกเราจะจ่ายเงินซื้อเองทั้งยังสามารถช่วยพวกเจ้าตัดเย็บเสื้อผ้าได้อีกด้วย”พอคนตระกูลเซี่ยได้ยินฮูหยินฟางพูดเช่นนี้ก็พยักหน้าเห็นด้วยเฮ่อจือหร่านเห็นท่าทางของคนทั้งสองตระกูลก็รู้ว่าพวกนางก าลังเข้าใจผิดการที่นางซื้อผ้ามาเยอะขนาดนี้ ก็เพราะตั้งใจจะท ามอบให้ทุกคนอยู่แล้ว
เพียงแต่นางไม่ได้เอ่ยปากจะมอบให้ตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยเอง เพราะคิดว่านางไม่สามารถช่วยเหลืออีกฝ่ายได้ตลอดเวลานางต้องการให้ทั้งสองตระกูลตระหนักว่า บนโลกใบนี้ไม่มีสิ่งใดที่ได้มาเปล่า ๆ และสกุลโม่ยิ่งไม่อาจจะช่วยเหลือเลี้ยงดูพวกเขาไปชั่วชีวิตนางอยากขอให้อีกฝ่ายมาช่วยตัดเย็บเสื้อผ้า และตั้งใจจะใช้ผ้าเป็นค่าแรงมอบให้พวกเขา แบบนี้จึงถือเป็นการแลกเปลี่ยนที่ได้ประโยชน์ร่วมกัน“ป้าสะใภ้ ข้าซื้อผ้ามามากมายเช่นนี้ พวกท่านช่วยตัดเย็บเสื้อผ้าและข้าจะไม่ให้ค่าแรง แต่จะมอบผ้าที่ตัดเย็บแล้วให้เป็นการตอบแทน ท่านคิดว่าอย่างไร”ฮูหยินฟางรู้ดีว่าแม้เฮ่อจือหร่านจะพูดเช่นนี้ แต่ความจริงแล้วก็เป็นก
