ิมเนื้อตากแห้งไปแล้ว พวกท่านคิดว่ารสชาติดีใช่หรือไม่”เมื่อเห็นว่าทั้งสองไม่ได้ทักท้วงอะไร เฮ่อจือหร่านจึงพูดต่อ“วิธีท าเนื้อแห้งนี่เป็นสูตรลับที่ตกทอดกันมาหลายชั่วอายุคนในครอบครัวข้า เชื่อเถอะว่านอกจากที่นี่แล้ว พวกท่านไม่มีวันหาซื้อเนื้อแห้งรสเลิศเช่นนี้ได้จากที่ไหนอีก คุณชายชุยจะจัดงานชุมชุนบทกวีคิดว่าแขกเหรื่อที่มาต้องเป็นบุคคลมีชื่อเสียงทั้งนั้น ถ้าอย่างนั้น หากท่านใช้เนื้อแห้งที่ไม่เหมือนใครนี้มาต้อนรับแขก รับรองว่าจะต้องสร้างความประทับใจเกินคาดให้กับทุกคนแน่นอน”ค าพูดของเฮ่อจือหร่านตรงกับความต้องการของคุณชายชุยมาก
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปาก “สองร้อยเหวินและข้าต้องการทั้งหมด”ราคาต ่าสุดของเนื้อแห้งพวกนี้ที่คิดเอาไว้ของเฮ่อจือหร่านคือหนึ่งร้อยห้าสิบเหวิน เมื่อเห็นอีกฝ่ายเสนอราคาสองร้อยเหวิน นางก็ดีใจจนแทบเนื้อเต้นแต่เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายจับพิรุธได้ เฮ่อจือหร่านจึงแสร้งท าเป็นลังเลอยู่ครู่หนึ่งเมื่อเห็นนางก าลังลังเล คุณชายชุยจึงเอ่ยปากอีกครั้ง“เพิ่มให้อีกยี่สิบเหวิน ไม่มากไปกว่านี้แล้ว”เฮ่อจือหร่านแสร้งท าเป็นลังเลเหมือนยังตัดสินใจไม่ได้ ก่อนหันไปมองเผิงวั่ง“พี่เผิง ราคานี้ตกลงหรือไม่”เผิงวั่งก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี เขาท าหน้านึกเสียดาย “สองร้อยยี่สิบเหวินก็สองร้อยยี่สิบเหวินเถอะ! พวกเราจะได้ขายเนื้อแห้งนี้แล้วรีบกลับบ้านกัน”เฮ่อจือหร่านจึงท าท่าเหมือนไม่เต็มใจนัก
