ยความเร็วเช่นนี้ ก่อนฟ้ามืดของวันพรุ่งนี้ เนื้อตากแห้งก็น่าจะจัดการเสร็จเรียบร้อย
เนื่องจากอากาศในฤดูนี้ค่อนข้างอบอ้าว เพื่อป้องกันไม่ให้เนื้อหมาป่าที่หมักไว้เกิดการเน่าเสีย เฮ่อจือหร่านจึงพาทุกคนช่วยกันขนย้ายมันไปไว้ที่ริมแม่น ้าบริเวณนี้มีอุณหภูมิที่ต ่ากว่า จึงเหมาะแก่การเก็บรักษาหลังจากวุ่นวายมาทั้งวัน ในที่สุดก็ได้เวลาพักเสียที่เมื่อช าระร่างกายเสร็จแล้ว เฮ่อจือหร่านจึงกลับเข้าไปในกระโจมโม่จิ่วเยี่ยเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วงว่า “เจ้าพักผ่อนเถอะ วันนี้เหนื่อยมามากแล้ว”แท้จริงแล้วเฮ่อจือหร่านคิดว่าโม่จิ่วเยี่ยอาจจะมีเรื่องอยากพูดกับนางในเวลานี้ ทว่าเขากลับยังเงียบเฉยในเมื่อเขาไม่พูดอะไร เฮ่อจือหร่านจึงคิดจะเอ่ยปากขึ้นก่อน“ตระกูลหลี่คงจะเดินทางถึงเมืองหลวงภายในวันพรุ่งนี้”“อืม พวกเขาไปถึงเมืองหลวงเมื่อไหร่ ไม่ใช่ข้าก็เร็วข่าวคนที่ตายในเพิงหญ้าคงจะถึงหูศัตรู” โม่จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยน ้าเสียงราบเรียบราวกับว่าเรื่องที่เขาก าลังพูดถึงนั้นไม่เกี่ยวข้องกับตนเองเฮ่อจือหร่านไม่เข้าใจท่าทีของเขาสักเท่าไหร่ “ท่านไม่กลัวว่าพวกเขาจะส่งคนมาอีกหรือ”
“เรื่องแบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ข้าหรือเจ้าจะสามารถป้องกันได้” หากไม่ติดปัญหาว่าต้องคอยช่วยเหลือเฮ่อจือหร่านอยู่ตลอดเวลา โม่จิ่วเยี่ยคงใช้เวลาทั้งวันครุ่นคิดแต่เรื่องนี้ทว่าเขาไม่อยากให้นางมาพลอยกังวลกับเรื่องนี้ จึงแสร้งท าเป็นไม่ใส่ใจในสถานการณ์ปัจจุบันขอ
