เมื่อใดก็ตามที่ครอบครัวใดมีผู้หลบหนี คนในครอบครัวก็จะต้องเดือดร้อนเผิงวั่งและเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ เองก็จะต้องถูกลงโทษฐานละเลยการปฏิบัติหน้าที่ดังนั้น จึงไม่มีใครกล้าประมาทกับเรื่องนี้ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นคนแรกที่กล่าวว่า “สกุลโม่ไม่มีใครหายไป”ฟางฉวนโจวบอกตาม “ตระกูลฟางก็ไม่มีผู้ใดหายไป”“ท่านเจ้าหน้าที่ หลี่โหรวเอ๋อร์หายไปแล้ว…” หลี่อวี่เอ๋อร์ตะโกนเสียงดัง ในน ้าเสียงยังแฝงไปด้วยความตื่นเต้นสีหน้าของเผิงวั่งมืดครึ้มทันที่ เขาสั่งเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ว่า “จุดคบเพลิง แม้จะต้องพลิกแผ่นดินก็ต้องตามหาตัวนางให้พบ”“ขอรับ!” เจ้าหน้าที่ขานรับพร้อมเพรียงกัน พวกเขาถือคบเพลิงแล้วเริ่มออกตามหาหลี่โหรวเอ๋อร์ไปทั่วโม่จิ่วเยี่ยกระซิบเอ่ยเฮ่อจือหร่านว่า“ข้าสงสัยว่าเซี่ยหลินอาจถูกหลี่โหรวเอ๋อร์ลักพาตัวไป”“อืม ข้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกันตอนที่ได้ยินนางตะโกนบอก”ทั้งสองคนคาดเดาตรงกันอีกครั้ง และเงียบไปชั่วขณะ
พวกเขาก าลังคิดว่าเป้าหมายของหลี่โหรวเอ๋อร์ในการพาตัวเซี่ยหลินไปนั้นคืออะไร และตอนนี้นางก าลังซ่อนตัวอยู่ที่ไหนไม่รู้ว่าโม่จิ่วเยี่ยคิดอะไรได้ เขาจึงพาเฮ่อจือหร่านไปหาเผิงวั่ง“ท่านเจ้าหน้าที่ ข้ากับภรรยาอยากช่วยตามหาคน”เผิงวั่งรู้สึกเชื่อใจโม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านอย่างบอกไม่ถูก ทั้งยังเชื่อในนิสัยใจคอของคนทั้งคู่ว่าจะไม่ทอดทิ้งคนในตระกูลแล้วแอบหนีไปดังนั้น เขาจึงตอบตกลงทันที่“ได้ แต่ก่อนฟ้าสางไม่ว่าจะเป
