ยากจะปล่อยวางเมื่อเห็นลูกสะใภ้ทั้งหลายต่ำงเข้าข้างลูกสะใภ้เก้ำ ฮูหยินผู้เฒ่ำก็รู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องยึดติดกับเรื่องนี้อีกต่อไป“พวกเจ้ำรู้ดีว่าสะใภ้เก้ำนางเป็นคนดี วันนี้ข้าขอประกำศว่า เรื่องวันนี้ถือว่าไม่มีเรื่องใดเกิดขึ้น ต่อไปผู้ใดกล้ำพูดถึงอีก จะลงโทษตำมกฎของตระกูล”“ท่านแม่ พวกเราสัญญำว่าจะไม่พูดถึงเรื่องนี้แม้แต่คำเดียว”สะใภ้รองเป็นคนแรกที่รับปำกคนอื่น ๆ ก็พำกันเห็นด้วย กล่าวว่าพวกนางจะลืมเรื่องนี้ไป
หลังสตรีสกุลโม่ตกลงกันเรียบร้อย จึงเดินออกจากห้องไปด้วยกันโชคดีที่มีโม่หานเยี่ยคอยไกล่เกลี่ย ทุกคนจึงสามารถคืนดีกับเฮ่อจือหร่านได้ในเวลาอันรวดเร็วเฮ่อจือหร่านไม่คิดถือสาคนในครอบครัว อีกทั้งนางก็เข้าใจกฎที่ฝังรากลึกของสตรียุคโบราณเหล่านี้ได้การที่พวกนางปรับเข้าใจกันได้เร็วขนาดนี้ ก็เป็นเรื่องน่ำยินดีสาหรับเฮ่อจือหร่านเช่นกันภายใต้การนาของนาง สตรีสกุลโม่ต่ำงหยิบเข็มด้ำยเพื่อเริ่มตัดเย็บกระโจมช่วยกันสตรีจากตระกูลเซี่ยและตระกูลฟำงเห็นเข้าก็มาร่วมวงด้วยอย่ำงไรก็ตำม สายตำของคนทั้งสองตระกูลที่มองมายังไม่ค่อยดีนักพวกเขำมองเฮ่อจือหร่านด้วยสายตำที่ไม่ใช่ความดูถูก แต่เป็นการสารวจไม่รู้ว่าบ้ำนสกุลโม่ทำได้อย่ำงไรถึงสามารถมองข้ามเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ได้สาหรับเฮ่อจือหร่าน ทั้งตระกูลเซี่ยและตระกูลฟำงล้วนเป็นคนนอก ไม่ว่าพวกเขำจะคิดอย่ำงไร ก็ไม่ส่งผลกระทบกับนางแม้แต่น้อย
สตรีทั้งหลายกำลังยุ่งอยู่กับง
