ขำกินหมั่นโถวหยาบอีกต่อไป จึงไม่ได้ไปเรียกให้มารับส่วนคนสกุลโม่นั้น เมื่อมีหญิงสาวที่ความสามารถมากล้นขนาดนั้นอยู่ด้วย พวกเขำจะยังมารับหมั่นโถวหยาบไปกินได้อย่ำงไร
ยิ่งไปกว่านั้น การที่นางมีเงินติดตัวและเช่ำห้องครัวของโรงเตี๊ยมได้ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเฮ่อจือหร่านตั้งใจจะซื้อวัตถุดิบอาหารเพิ่มจากเถ้ำแก่โรงเตี๊ยมทว่าครั้งนี้นางมอบเงินให้เถ้ำแก่เพียงหนึ่งตำลึงเท่านั้นอาหารเช้ำไม่จำเป็นต้องหรูหรามาก โจ๊กข้าวและผักอีกเล็กน้อยก็เพียงพอแล้วเมื่อสะใภ้ใหญ่และสะใภ้ห้ำเห็นเฮ่อจือหร่านเข้าครัวไป พวกนางก็รู้ว่าอีกฝ่ำยคงกำลังเตรียมทำอาหารเช้ำ จึงรีบตำมเข้าไปอาหารเช้ำเตรียมอย่ำงง่ำย ๆ สะใภ้ใหญ่และสะใภ้ห้ำแทบไม่ต้องให้เฮ่อจือหร่านได้ลงมือเลยเฮ่อจือหร่านเห็นเช่นนี้แล้วก็ดีใจที่จะได้ไปพักผ่อนสักหน่อยนางออกมาจากห้องครัว กลับถูกเผิงวั่งเรียกตัวไป“วันนี้ข้าจะส่งเจ้ำหน้ำที่สองคนไปซื้อข้าวของที่จำเป็นต้องใช้ระหว่างเดินทำงในอาเภอ เจ้ำสามารถไปกับพวกเขำได้”การได้ออกไปจับจ่ำย ส่งผลให้เฮ่อจือหร่านยิ้มร่ำนางมาที่นี่หลายวันแล้ว แต่ยังไม่ได้ไปเดินตลาดสักครั้ง!ในที่สุดก็มีโอกำส นางไม่เพียงจะสารวจราคำสิ่งของ แต่ยังต้องซื้อหาของที่จำเป็นในอนาคตด้วย
“ขอบคุณเจ้ำหน้ำที่เผิง” เฮ่อจือหร่านกล่าวอย่ำงจริงใจ“ตอนบ่ำยพวกเราต้องเดินทำงต่อ ใช้เวลาในเช้ำนี้ให้คุ้มค่ำเสีย”เผิงวั่งเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี“เพียงครึ่งเช้ำก็พอแล้ว” เฮ
