อกว่าเห็นนางทำร้ำยคน ช่วยเล่ำเหตุการณ์ให้ข้าฟังหน่อย!”
การที่เผิงวั่งทำหน้ำที่ควบคุมนักโทษ ช่ำงเป็นการใช้ความสามารถอย่ำงไม่คุ้มค่ำจริง ๆ วิธีการสอบสวนของเขำในตอนนี้ไม่ได้เลวร้ำยไปกว่าเหล่ำขุนนางเลยหลี่โหรวเอ๋อร์ไม่ได้เห็นเฮ่อจือหร่านลงมือทำจริง ๆ นางเพียงไม่อยากให้อีกฝ่ำยอยู่อย่ำงสงบเท่านั้นในเมื่อนางทำให้อีกฝ่ำยเสียหน้ำไม่ได้ ก็ต้องใช้พวกเจ้ำหน้ำที่เหล่านี้แทนเพื่อให้คำพูดของตนฟังดูน่ำเชื่อถือมากขึ้น หลี่โหรวเอ๋อร์แสดงท่ำทำงออกมาอย่ำงสมจริงสมจัง“ท่านเจ้ำหน้ำที่ ข้าเห็นกับตำว่าเฮ่อจือหร่านถือไม้ท่อนใหญ่อยู่ในมือ ก่อนจะตีเหอหมิงจนล้มลง จากนั้นก็ใช้วิธีเดียวกันตีเหอเลี่ยงจนกระทั่งทั้งสองคนไม่มีแรงโต้ตอบนางจึงหยุดมือ”เผิงวั่งพยักหน้ำอย่ำงไร้สีหน้ำ “อืม เจ้ำไปยืนอยู่ข้าง ๆ ก่อน!”ตอนนั้นเองเฮ่อจือหร่านถูกเรียกตัวมาแล้วนางเพิ่งคิดอยู่เลยว่า อาหารมื้อนี้คงยังทำนไม่เสร็จก็ต้องถูกเรียกตัวไป ผู้ใดจะรู้ว่าพี่น้องตระกูลเหอจะมาร้องเรียนช้ำขนาดนี้จนกระทั่งนางกินอิ่มท้องแล้ว เจ้ำหน้ำที่ถึงได้มาตำมตัวพี่น้องตระกูลเหอก็ถูกเจ้ำหน้ำที่พำกลับมา และยืนข้างเฮ่อจือหร่านต่อหน้ำเผิงวั่ง
“เฮ่อจือหร่าน พี่น้องตระกูลเหอกล่าวหาว่าเจ้ำลงมือทำร้ำยพวกเขำ เรื่องนี้เป็นความจริงหรือไม่?”เฮ่อจือหร่านมองกลับด้วยสายตำไม่อยากเชื่อนางขยับเข้าไปใกล้พี่น้องตระกูลเหอมากขึ้น จงใจแสดงให้เห็นว่าตนตัวเล็กแค่ไหนเมื่ออยู่ต่อหน้ำพ
