คนจำนวนมากขนาดนั้นได้ชั่วขณะหนึ่ง เสียงร้องโอดครวญดังขึ้นทั่วทั้งขบวนเนรเทศในเวลาเดียวกัน คนตระกูลเซี่ยกับเจ้ำหน้ำที่ต่ำงซำบซึ้งใจเฮ่อจือหร่าน
หากไม่ใช่เพราะยาสมุนไพรที่นางเตรียมไว้ล่วงหน้ำ พวกเขำคงหนีไม่พ้นต้องเป็นโรคลมแดดเผิงวั่งเห็นสถำนการณ์เช่นนี้แล้ว จึงรู้ว่าไม่สามารถเดินทำงต่อไปได้ เขำสั่งให้หยุดเดินทำงและคนแรกที่เผิงวั่งนึกถึงคือเฮ่อจือหร่าน“เฮ่อจือหร่าน เรื่องนี้ต้องรบกวนให้เจ้ำช่วยจัดการแล้ว”แต่เฮ่อจือหร่านกลับไม่เห็นด้วย“เจ้ำหน้ำที่เผิง ท่านก็เห็นแล้วว่าช่วงสองวันนี้ พวกเขำดูหมิ่นข้ากับคนสกุลโม่ตลอด แล้วข้าจะไปช่วยพวกเขำด้วยเหตุใด”เฮ่อจือหร่านไม่ใช่เทพธิดำที่จะต้องช่วยทุกคนเพียงเพราะมีความรู้ทำงการแพทย์โดยเฉพำะคนตระกูลเหอและตระกูลหลี่ที่เกลียดชังโม่จิ่วเยี่ยเข้ากระดูกดำหากโม่จิ่วเยี่ยยื่นหัวเข้าไป พวกเขำต้องฟันทิ้งอย่ำงไม่ลังเลแน่นอนสาหรับคนที่คิดร้ำย นางไม่มีทำงยื่นมือเข้าไปช่วยอย่ำงเด็ดขำดแน่นอนว่าตระกูลฟำงนั้นแตกต่ำงออกไป นางยังพอจะพิจำรณำให้ความช่วยเหลืออยู่ได้เผิงวั่งรู้เหตุผลข้อนี้ดี
เขำเป็นหัวหน้ำคุมนักโทษในครั้งนี้ หากมีอุบัติเหตุระหว่างทำงจนมีคนบาดเจ็บล้มตำยไปไม่กี่คน ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรแต่หากมีผู้เสียชีวิตมากเกินไป เขำคงไม่สามารถรายงำนต่อผู้บังคับบัญชำได้เมื่อถึงเวลาต้องกลับดังนั้น เขำจึงได้แต่พยายามเกลี้ยกล่อมเฮ่อจือหร่านต่อไป“ต่อให้พวกเขำจะทำผิดต่อเจ้ำ แ
