เล่ำไปตำมตรง“ความบาดหมางระหว่างข้ากับตระกูลหลี่ สามารถกล่าวได้ว่ามาจากหลี่โหรวเอ๋อร์”พิจำรณำจากความหมายของคำพูดโม่จิ่วเยี่ย ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะเกี่ยวข้องกับหลี่โหรวเอ๋อร์อยู่บ้ำงคิดมาถึงตรงนี้ ความสนใจของนางยิ่งเพิ่มมากขึ้น“พวกท่านสองคนมีความสัมพันธ์อะไรกัน?”ในขณะเดียวกัน เฮ่อจือหร่านก็กำลังค้นหาจากความทรงจำของร่ำงเดิม เพื่อดูว่าหลี่โหรวเอ๋อร์เคยพูดเรื่องโม่จิ่วเยี่ยกับนางหรือไม่นางค้นหาอยู่นาน จนศีรษะเริ่มปวด แต่ก็ยังไม่พบอะไรแสดงว่าหลี่โหรวเอ๋อร์ไม่เคยเอ่ยถึงโม่จิ่วเยี่ยแม้แต่คำเดียวต่อหน้ำเจ้ำของร่ำงเดิม“พวกเราไม่มีความสัมพันธ์อะไรกัน” โม่จิ่วเยี่ยตอบโดยไม่ลังเล
“ถ้ำอย่ำงนั้น ทำไมท่านถึงบอกว่าความบาดหมางกับตระกูลหลี่เกิดจากนางเล่ำ”เมื่อได้ยินคำถำมของเฮ่อจือหร่าน โม่จิ่วเยี่ยพลันคิดว่านางอาจจะกำลังหึงหวงอยู่ดังนั้น เขำจึงรีบอธิบำย“ครั้งหนึ่งรถม้ำที่นางนั่งสูญเสียการควบคุม บังเอิญข้าเห็นเข้าจึงช่วยเหลือด้วยความหวังดี และควบคุมม้ำตัวนั้นไว้ได้ ยามนั้น ข้าไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก คิดว่าเรื่องราวผ่านพ้นไปแล้ว ใครจะรู้ว่า วันต่อมาหลี่เหลียงก็นาของขวัญมาที่จวน บอกว่าเป็นการขอบคุณที่ข้าช่วยชีวิตบุตรสาวของเขำ”“ซ้ำยังบอกว่าจะส่งหลี่โหรวเอ๋อร์มาเป็นอนุให้ที่จวนฮู่กั๋วกง ข้าปฏิเสธไปทันที่ โดยบอกเขำว่าข้ายังหมั้นหมายกับเจ้ำ และสกุลโม่มีคำสอนของบรรพชนว่า บุรุษของสกุลโม่จะไม่รับอนุภรรยา”“ต
