๊กในห้องครัวเล็กของตน
ยามนี้โจ๊กสุกได้ที่แล้ว หญิงชราผู้หนึ่งเดินออกมาเชื้อเชิญทุกคนให้ไปทำนอาหารเช้ำส่วนเรื่องการยกน้ำชำแก่แม่สามีของเฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยหลังวันแรกของการแต่งงำนนั้นย่อมถูกปล่อยผ่านไปอย่ำงสิ้นเชิงเฮ่อจือหร่านเหลือบมองชายหนุุ่มที่ยังคงนอนซมอยู่บนเตียง“ท่านจะไปหาท่านแม่เพื่อกินอาหารเช้ำหรือไม่”โม่จิ่วเยี่ยส่ำยหน้ำ “ข้าไม่ไป แสร้งเป็นสลบต่อไปจะดีกว่า”เฮ่อจือหร่านรู้ดีว่าการกระทำของโม่จิ่วเยี่ยนั้นถูกต้องเมื่อคืนองค์จักรพรรดิเรียกเขำให้เข้าวังเพื่อใส่ความ และลงโทษเขำจนได้รับบาดเจ็บสาหัสและตำยระหว่างถูกเนรเทศไม่ใช่หรือหากเขำออกไปปรากฏตัวอย่ำงแข็งแรงดีอยู่ กระทั่งองค์จักรพรรดิทรงทราบในภายหลัง อีกฝ่ำยอาจคิดวิธีอื่นมาจัดการสกุลโม่อีกก็เป็นได้ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว หากยังแกล้งทำเป็นสลบต่อไปยังคงมีทำงรอดพ้นสายตำอีกฝ่ำยไปได้“เช่นนั้นข้าจะไปดูลาดเลาก่อน แล้วจะนาของกินกลับมาให้ท่าน”เฮ่อจือหร่านเดินตำมหญิงชราไปยังเรือนที่ฮูหยินผู้เฒ่ำพักอาศัย
คนในสกุลโม่ต่ำงก็รู้จักกำลเทศะ ตอนนี้บรรดำพี่สะใภ้ทั้งหลายมาถึงเรือนฮูหยินผู้เฒ่ำก่อนแล้วสตรีทั้งกลุ่มนั่งเรียบร้อยกันที่โต๊ะอาหารในห้องโถงใหญ่ ต่ำงรอให้ฮูหยินผู้เฒ่ำสั่งให้เริ่มลงมือทำนก่อนจึงจะหยิบตะเกียบฮูหยินผู้เฒ่ำกำลังรอให้โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านมาถึง แล้วค่อยเริ่มทำนข้าวพร้อมกันถึงอย่ำงไรวันนี้ก็เป็นวันแรกหลังวิวาห์ข
