น้องสะใภ้เก้ำ เจ้ำอย่ำเพิ่งใจร้อน องค์จักรพรรดิทรงรับสั่งให้น้องเก้ำเข้าวังหลวงกลางค ่ำกลางคืนแบบนี้ต้องมีเรื่องด่วนอะไรสักอย่ำง คงไม่ใช้เวลานานหรอก”“ใช่แล้ว น้องเก้ำจะกลับมาทันเวลาเพื่อเข้าหอกับเจ้ำแน่นอน”“…”พวกพี่สะใภ้กระตือรือร้นเกินไปแล้ว เฮ่อจือหร่านรู้ดีว่าพวกนางเจตนาดี แต่นางทนรับฟังคำพูดเหล่านั้นไม่ไหวจริง ๆเฮ่อจือหร่านมองพี่สะใภ้ทั้งแปดคนที่ยังสาว พลันรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาวูบหนึ่งผู้หญิงดี ๆ เหล่านี้มีชะตำกรรมยากลาบำก อายุยังน้อยกลับต้องกลายเป็นม่ำยเสียแล้ว สุดท้ำยยังต้องถูกเนรเทศจากบ้ำนเกิดอีกคิดไปคิดมาเฮ่อจือหร่านจึงเกิดความคิดอยากเตือนพวกนางเสียหน่อย“พี่สะใภ้ ช่วงนี้ข้าฝันร้ำยมาหลายวันแล้ว ฝันว่าจวนฮู่กั๋วกงของพวกเราจะถูกยึดทรัพย์และผู้คนถูกเนรเทศ”พี่สะใภ้ใหญ่ชุยปี้ถิงซึ่งนิ่งสงบอยู่เสมอ เดินมาจับตัวเฮ่อจือหร่านพร้อมเอ่ยอย่ำงนุ่มนวลว่า
“น้องสะใภ้เก้ำ เจ้ำไม่ควรเอ่ยเช่นนี้ จวนฮู่กั๋วกงของพวกเราเป็นครอบครัวที่ซื่อสัตย์และจงรักภักดีมาเนิ่นนาน จะไปถูกยึดทรัพย์และเนรเทศได้อย่ำงไร”“ไม่ดี ๆ ๆ คำพูดอัปมงคลแบบนั้นไม่ควรพูด น้องสะใภ้เก้ำ คำพูดเจ้ำในวันนี้พวกข้าจะทำเป็นไม่ได้ยินก็แล้วกัน” พี่สะใภ้รองเซี่ยฟำงทำท่ำทำงบ้วนน้ำลายลงพื้นราวกับพ่นคำพูดอัปมงคลนั้นทิ้งเฮ่อจือหร่านรู้อยู่แล้วว่าการเตือนของนางจะได้รับปฏิกิริยาเช่นนี้ตอบกลับ ทว่ายังไม่คิดยอมแพ้ง่ำย ๆ“พี่สะใภ้ ข้าเองก็หวังว่ามั
