รหายไป ทุกวินาที สติสัมปชัญญะกำลังต่อสู้กับความรู้สึกสมเหตุสมผลที่แปลกประหลาดในหัว
สูดหายใจเข้าลึกๆ
หลินอันพยายามปะติดปะต่อปัญหาในหัว สองมือกำรายงานที่เขียนด้วยลายมือไว้แน่น สายตาแน่วแน่
ทางแก้ไขต้องมี! หรือจะพูดว่าวิธีหลีกเลี่ยงการสูญหายต้องมี มิฉะนั้นที่ตั้งค่ายแห่งนั้นไม่มีเหตุผลที่จะไม่ย้ายไปให้ไกลจากเมืองเล็กๆ
ตามคำอธิบายในรายงาน พวกเขาพบผู้สูญหายในวันที่สี่…เอาปัญหาที่พบไว้ทีหลังก่อน
ปัญหาแรก เหตุการณ์ลี้ลับครั้งนี้สามารถหยุดยั้งได้หรือไม่?
หลินอันหลับตาครุ่นคิด ไม่นานก็ได้ข้อสรุป แค่ที่ตั้งค่ายหลังจากตระหนักว่าเมืองเล็กๆ มีปัญหา ก็แค่เลือกที่จะถอนกำลังไปยังบริเวณใกล้เคียง ก็แสดงว่าเหตุการณ์ลี้ลับนี้ต้องถูกขัดขวางแล้ว
ประการแรก ที่ตั้งค่ายต้องถูกทำลายจากการบุกของอสูรกลายพันธุ์ และผู้รอดชีวิตในภายหลังได้หนีไปยังยุ้งฉาง จำนวนผู้สูญหายในรายงานเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าทุกวัน หากย้อนเวลากลับไป…หากเหตุการณ์สูญหายไม่ถูกขัดขวาง ที่ตั้งค่ายก็คงจะไม่มีซอมบี้มากมายขนาดนั้น เพราะจนถึงตอนที่หลินอันเจอร่างไร้วิญญาณที่ยุ้งฉางครั้งแรก ประชากรที่สูญหายควรจะสูงถึง 7,168 คนแล้ว!
ดังนั้น เหตุการณ์ลี้ลับต้องถูกขัดขวาง