“โครม!”
หลินอันเตะประตูรถเปิดออก ร่างกายระเบิดพลังพุ่งไปยังหัวรถบรรทุกที่พลิกคว่ำอย่างรวดเร็ว
ฝูงชนรีบลงจากรถ สีหน้าตึงเครียด
“เร็วเข้า ช่วยกันหน่อย มีคนติดอยู่ใต้รถ!”
เสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น
รถบรรทุกที่เสียการควบคุมอย่างกะทันหันชนรั้วกั้นข้างทางหลวงก่อน หลังจากชนจนหยุดแล้วก็เกิดการชนท้ายกันเป็นทอดๆ โชคดีที่คนขับรถส่วนใหญ่เป็นคนขับที่มีประสบการณ์ จึงรีบเปลี่ยนเลนลงมาถึงไม่เกิดความสูญเสียร้ายแรง
หลินอันมองไปยังห้องคนขับที่ว่างเปล่าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม พลังจิตแผ่ขยายออกไป
“คนขับรถล่ะ!?”
“ก่อนหน้านี้ใครรับผิดชอบรถคันนี้!”
เวินหย่าตามมาข้างหลังรีบเอ่ยปากตอบ:
“เป็นเหลียงเส่ากวงจัดแจงไว้ ทั้งหมดเป็นคนขับที่มีประสบการณ์ ฉันจำได้ว่าเขาชื่อเหยียน...”
ทุกคนในที่นั้นต่างมองไปยังเวินหย่าที่คอยสอดส่องทั่วทั้งสนามมาโดยตลอด ราวกับหุ่นกระบอก
วินาทีต่อมา…
ในดวงตาของเวินหย่าพลันฉายแววงุนงง
ฉัน…เมื่อครู่นี้คิดจะพูดอะไร?
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วค่อยๆ เอ่ยปาก:
“ดูเหมือนว่ารถคันนี้จะไม่มีคนจัดไว้?”
สิ้นเสียงของเธอ เธอก็รู้สึกว่าคำพูดของตนเองไม่มีตรรกะเลย ไม่มีคนขับรถ รถก็คงจะไม่สามารถเคลื่อนที่ตามขบวนรถม
