ดฉายชัดอยู่บนใบหน้าของอีกฝ่าย เย่ฮวากล่าวเสียงขรึมว่า “ท่านโห่วอดทนไว้นะ อีกไม่นานก็หายแล้ว!”ท่านโห่วไม่ได้ส่งเสียงร้องออกมา เขายังคงรับพลังจากเย่ฮวาอย่างเงียบๆ หลังจากผ่านไปได้ไม่กี่นาที เย่ฮวายกฝ่ามือขึ้นพร้อมถอนหายใจเหงื่อไหลตามกรอบหน้าของเขาอย่างไม่หยุด ราวกับหมดเรี่ยวแรงแม้แต่จะเปล่งเสียงบนใบหน้าของท่านโห่วเริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมาแล้ว เย่ฮวาหยิบโอสถคืนวิญญาณจำนวนหนึ่งออกมาจากกระเป๋าและป้อนให้ท่านโห่ว ทั้งยังกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “อยู่พักฟื้นที่นี่ ฉันจะไปที่แดนเงียบสงบโลกาวินาศก่อน”เมื่อกล่าวจบ เย่ฮวายกมือโบกวูบหนึ่ง ด้านหลังของเขาพลันปรากฏประตูเทเลพอร์ตขึ้นทันทีที่เย่ฮวาเดินเข้าไปในประตูเทเลพอร์ต เขาได้พบกับความวุ่นวายทั่วทุกหนแห่งภายในแดนเงียบสงบโลกาวินาศ มีศพของบอสระดับเทพมหากาพย์หลายสิบตัวนอนเกลื่อนอยู่บนพื้น ส่วนจิ้งหย่ากำลังสู้อยู่กับบอสหลายร้อยตัวบนท้องฟ้า“ผู้สรรเสริญสวรรค์จิ้งหย่า! เจ้าทำลายข้ามามากพอแล้ว วันนี้ข้าจะทำลายเจ้าให้หายไปจากโลกใบนี้!” เซ่เฟิงกล่าวอย่างเย็นชาขณะถือใบมีดเวทย์โบราณจิ้งหย่าโบกดาบตกสวรรค์ เธอเหวี่ยงบอสตัวหนึ่งหล่นลงสู่พื้นดิน เย่ฮวาแหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ร่างของจิ้งหย่าเต็มไปด้วยบาดแผล และกำลังถูกล้อมด้วยบอสที่เซ่เฟิงนำมา มังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณ แฟรนทิน่าและหานหลินต่างกำลังติดพันอยู่กับบอสระดับเทพมหากาพย์หลายสิบตัว และพวกเขาเป็นฝ่ายเสียเ
