่ของเธอ เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม “บอกตามตรงนะ พวกเราอยู่ด้วยกันมานานแล้ว”“นาย!”หลินเย่าไม่เชื่อคำพูดของเขา เขาเหลือบมองมู่จื่อหาน“คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ?”“เชื่อหรือไม่มันก็เรื่องของนาย แต่ถ้ายังมาตอแยกับเธออีกก็อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน”เมื่อกล่าวจบ เย่ฮวาจึงจับไหล่ของเยว่เอ๋อร์ แล้วหันหลังพามู่จื่อหานเดินออกจากห้องเรียนภายใต้สายตาของหลินเย่าเขาจับมือของเยว่เอ๋อร์ข้างหนึ่งและจับมือของมู่จื่อหานอีกข้างหนึ่งเดินลงไปชั้นล่างของอาหารเรียน เยว่เอ๋อร์ผละออกจากการโอบกอดของเย่ฮวาเหมือนกับปลาตัวเล็กเธอกล่าวด้วยรอยยิ้ม “พี่เย่ฮวา นายดุดันจริงๆ”เย่ฮวายิ้มขอโทษให้กับมู่จื่อหาน “ฉันคิดวิธีที่ดีกว่านี้ไม่ออกแล้ว วิธีแบบนี้ตรงไปตรงมาดี”มู่จื่อหานกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ฉันเข้าใจ”เยว่เอ๋อร์ทำปากมุ่ย “เฮ้ สงสารสาวบริสุทธิ์อย่างฉันที่ถูกบอกว่าอาศัยอยู่กับคนอื่นดีกว่า”เย่ฮวาเหล่ตามองเยว่เอ๋อร์ “ก็เพราะเธอเรื่องมากเองหนิ รีบหาแฟนเถอะ ไม่งั้นก็ถูกคนอื่นตามตอแยทั้งวันทั้งคืนแบบนี้แหละ”เยว่เอ๋อร์ถอนหายใจเบาๆ กล่าวว่า “ฉันก็คิดเหมือนกันแต่อยู่มา 18 ปีแล้วยังหาผู้ชายที่ถูกใจไม่ได้เลย~”“……”เมื่อส่งมู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์กลับวิลล่า พบว่ามีลัมโบกินีสีขาวที่มู่จื่อหานเคยขับจอดอยู่ที่ลานบ้าน รถคนนี้ได้รับการลบรอยขีดข่วนและคราบเลือดในรถเรียบร้อยแล้วส่วนรถบีเอ็มดับเบิลยูซีรีส์หก มู่จื่อหานมอบให้เย่ฮวาไว้ใช้งาน ร้านอาหารหานเยว่เพิ
