ว่า “เห็นเพื่อนเธอเรียกเธอแบบนั้น ฉันก็เลยเรียกด้วย ถ้าเธอไม่ชอบ หลังจากนี้ฉันจะเรียกเธอว่าหนานกงเยว่เอ๋อร์”“รู้แล้วก็ดี”เมื่อกล่าวจบ เยว่เอ๋อร์จึงมองมาที่เย่ฮวา จากนั้นพวกเขาก็เดินตรงเข้าไปด้านในมหาวิทยาลัย ทิ้งหลินเย่าที่ทำอะไรไม่ถูกอยู่ที่เดิมอันที่จริงหนุ่มเจ้าสำราญแบบนี้สามารถจีบสาวได้อย่างง่ายๆ ทั้งรวยทั้งหล่อ อยากได้อะไรก็ได้ แต่เขากลับมาชอบเยว่เอ๋อร์แม้ว่าเยว่เอ๋อร์จะไม่ใช่คนที่ร่ารวยที่สุดในโลก แต่อย่างน้อยก็นับว่าเป็นลูกของคนร่ารวยคนหนึ่ง เพียงแค่เยว่เอ๋อร์และมู่จื่อหานมักจะทำตัวสบายๆ อยู่ง่าย ไม่ได้ใช้ชีวิตหวือหวา และไม่ใช้จ่ายเงินอย่างฟุ่มเฟือย แต่เย่ฮวากลับมั่นใจได้ว่า เงินค่าขนมของเยว่เอ๋อร์ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะสามารถจินตนาการได้การปฏิเสธของเยว่เอ๋อร์ทำให้มีคนรู้สึกเสียใจอยู่ด้านหลังโน้น~ เธอเป็นผู้หญิงที่มีความสามารถ ถ้าเกิดเขาจีบติดขึ้นมา หนุ่มเจ้าสำราญกับดาวมหาลัย นับว่าเป็นคู่ที่สมบูรณ์แบบสุดๆ ตรงกันข้ามกับเย่ฮวาที่เป็นผู้ชายธรรมดา แต่กลับมีดาวมหาลัยสองคนเดินด้วยกันตลอด สิ่งนี้ทำให้ผู้คนอิจฉาและไม่เข้าใจ……คาบเรียนในตอนเช้ายังคงทำให้เย่ฮวารู้สึกเบื่อหน่ายกวาจื่อส่งข้อความมาหาเย่ฮวา ถามเขาว่าจะให้เปิดร้านกี่โมงเย่ฮวาคิดอยู่ครู่หนึ่ง การตกแต่งของร้านอาหารหานเยว่เสร็จสมบูรณ์แล้ว พนักงานก็รับสมัครมาเรียบร้อยแล้วซึ่งเป็นหน้าที่ของเสี่ยวตูฉงที่จะรับช่วงต่อ ตอนนี้ภายในร