้านมีพนักงานทั้งหมดมากกว่า 50 คนการเปิดร้านเหลือแค่เย่ฮวาเอ่ยปากพูดก็สามารถเปิดได้แล้ว แต่มันกลับเกิดความล่าช้าเมื่อเป็นเช่นนี้ เย่ฮวาจึงใช้ประโยชน์จากช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ในวันมะรืนเพื่อเริ่มธุรกิจเย่ฮวาส่งข้อความถึงกวาจื่อ เพื่อให้เขาเริ่มเตรียมการได้เรื่องในร้านมีเสี่ยวตูฉงคอยจัดการอยู่ เย่ฮวาจึงโล่งใจสุดท้ายแล้วเธอคือมืออาชีพและมีประสบการณ์การทำงานมาหลายปีแล้วการที่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ เริ่มทำงานตั้งแต่อายุยังน้อยไม่ใช่เรื่องง่ายเลย……ตอนเที่ยง กวาจื่อยอมโดดเรียนเพื่อเข้าเกมหลิงเกิงหมอนี่สามารถทำเงินได้มากมายภายในเกมประกาศนียบัตรอะไรพวกนั้นไม่ได้สำคัญกับเขาพวกเขาไปที่ร้านอาหารตะวันตก สั่งสเต็กเนื้อสามชิ้นและแซนด์วิชสองชิ้นเยว่เอ๋อร์และมู่จื่อหานนั่งตรงข้ามเย่ฮวา พวกเธอตัดเนื้อสเต็กใส่ปาก ขณะที่เย่ฮวาถือมีดและส้อมไว้ในมือ เขาอยากเปลี่ยนเป็นตะเกียบและคีบชิ้นเนื้อเข้าใส่ปากคำใหญ่ๆ เสียเหลือเกินในขณะที่พวกเขากำลังรับประทานอาหาร มีชายคนหนึ่งนั่งลงบนโต๊ะข้างๆ เขา จากนั้นจึงมองมาที่พวกเย่ฮวาและกล่าวอย่างประหลาดใจว่า “ช่างบังเอิญจริงๆ ก็ว่าอยู่ว่าทำไมฉันถึงอยากกินอาหารตะวันตกมากขนาดนี้ ที่แท้ก็เป็นเพราะมีหนานกงเยว่เอ๋อร์อยู่ที่นี่นี่เอง”ร่างกายอันบอบบางของเยว่เอ๋อร์สั่นเทาเล็กน้อย เมื่อมองเห็นจิตสังหารในสายตาของเธอ เย่ฮวามั่นใจได้ว่าในตอนนี้เธออยากจะปามีดทะลวงสมองของหลินเย่าเข้าแล้ว!มู่จ
