ีศาจเหล่านั้น”หลังจากได้ฟังคำพูดของลัวยี่ เย่ฮวาจึงขมวดคิ้ว กองทัพเย่ฉิง จำได้ว่าเป็นกองทัพจำนวนหลายหมื่นนายที่ทรงพลังของเมืองรุ่งอรุณ เคยสู้ชนะเหล่าอันเดดมาหลายศึกต่อมาได้ขาดการติดต่อเมื่อได้ทำการโจมตีชายแดนทางทิศเหนือของเหล่าอันเดด ถ้าคำนวณตามเวลาในเกมก็น่าจะเกินห้าปีแล้วเมื่อลัวยี่อยู่ที่นี้ นั่นหมายความว่ากองทัพเย่ฉิงก็ต้องอยู่ที่นี่ด้วย เขามองดูเหล่าผู้คนที่อยู่ในนี้ มีไม่กี่คนที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นทหาร แสดงว่าสิ่งที่เขาคาดเดาเป็นเรื่องจริงสินะเย่ฮวากล่าวเสียงดัง “นายพลปีศาจแดนอเวจีถูกฆ่าตายแล้ว เหล่าอันเดดที่อยู่รอบๆ ก็ถูกกำจัดไปแล้ว ตอนนี้พวกนายเป็นอิสระอีกครั้งแล้ว”“จริงเหรอ?”ลัวยี่กล่าวด้วยความประหลาดใจ “นายพลปีศาจแดนอเวจีทั้งสองตัวมีความแข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ เหล่าอันเดดที่อยู่รอบๆ ก็มีจำนวนหลายล้านตัว พวกท่านแค่สองคน…”เย่ฮวารีบโบกมืออย่างรวดเร็ว “พวกเรามีเทพธิดาจากแดนสวรรค์ช่วยเหลือ ไม่งั้นก็คงไม่สามารถเอาชนะมอนสเตอร์พวกนั้นได้”ลัวยี่พยักหน้า ทันใดนั้นเขาจึงคิดอะไรบางอย่างได้และมองมาที่เย่ฮวา “ท่านนักรบ เมืองรุ่งอรุณเป็นยังไงบ้าง?”“เมืองรุ่งอรุณ…ตอนนี้อยู่ภายใต้การปกครองของราชานั่วม่าน นับว่าเจริญรุ่งเรืองพอสมควร” เย่ฮวาตอบในสิ่งที่จำได้“นั่วม่าน? องครักษ์พิทักษ์เมืองถูกห้ามไม่ให้ขึ้นเป็นราชาไม่ใช่รึ! บังอาจ!” เมื่อกล่าวดังนั้นลัวยี่จึงกำหมัดแน่นดวงตาของเขาเต็มไ
