วลึกแล้ว เขาก็มุ่งหน้าไปยังหมอกดำต่อทันทีตอนที่เย่ฮวาเดินมาได้ประมาณ 200-300 หลาแผ่นดินพลันเกิดการสั่นสะเทือนและหนอนยักษ์เหวลึกก็เข้ามาล้อมเขาไว้อีกครั้ง!ดูเหมือนว่าแค่เย่ฮวาเดินเข้ามาในขอบเขตค่าความเกลียดชังของหนอนยักษ์เหวลึก ก็สามารถดึงดูดหนอนยักษ์เหวลึกที่อยู่รอบๆ มาโจมตีเขาได้แล้ว เขามองดูพื้นดินรอบๆ หากเขาต้องการเดินทางไปถึงหมอกดำนั้นคงต้องเจอกับหนอนยักษ์เหวลึกอีกประมาณ 5-6 ระลอกเลยยังเหลือเวลาอีกสิบสองชั่วโมงถึงจะออกไปได้ เย่ฮวายังมีเวลาเหลือเฟือ แต่ตอนนี้เกือบจะตีห้าแล้ว เขาคงต้องออฟไลน์เตรียมตัวไปมหาวิทยาลัยแล้วล่ะหลังจากเปิดเทอมอย่างเป็นทางการ เขาก็ไม่มีเวลาเล่นเกมได้อย่างเต็มที่แล้ว ช่างเป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวดเสียเหลือเกินเวลามีอยู่อย่างจำกัด กำจัดหนอนยักษ์เหวลึกไปได้แค่สองรอบ เข็มนาฬิกาก็ย้ายมาถึงช่วงหกโมงครึ่งแล้ว เขาออกจากระบบเพื่อไปออกกำลังกายครึ่งชั่วโมง อาบน้ารับประทานอาหารเช้ากับสองสาวและขับรถไปมหาวิทยาลัย……ระหว่างนั่งฟังอาจารย์บรรยายเนื้อหาที่แสนน่าเบื่อในช่วงเช้า เย่ฮวาก็นึกถึงเรื่องราวในเกมไปพลาง เขาเงยหน้ามองฟ้าที่อยู่นอกหน้าต่าง ขณะครุ่นคิดถึงเด็กผู้ชายคนนั้นที่อยู่นอกหุบเขาวิญญาณดับสูญ ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับจิ้งหย่าหรือเปล่านะ“แฮ่ม!”ศาสตราจารย์เว่ยไอกระแอมสองครั้ง ทำให้เย่ฮวาหลุดออกจากภวังค์ เขามองมาที่เย่ฮวาและพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า“ฉันรู้ว่าเป็นวิชาที่น่