ู้แล้ว แต่ฉันเป็นแค่นักบวชนะ ฆ่ามอนสเตอร์พวกนี้ไม่ได้หรอก ยังไงก็คงทำได้แค่ยืนดูพวกเธอนั่นแหละ ดังนั้น…พวกเธอสองคนเร่งมือหน่อยเถอะ~”เย่ฮวายิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น “เธอคิดว่าฉันไม่อยากให้มันจบเร็วๆ เหรอ? เธอเองก็น่าจะรู้ว่าพวกมันฆ่ายากขนาดไหน”มู่จื่อหานยิ้ม “พวกเราฆ่ามอนสเตอร์ต่อเถอะ ที่นี่ยังเหลืออีกครึ่งหนึ่งนะ ฆ่าตรงนี้เสร็จเลเวลของฉันก็น่าจะอัพพอดี”“อื้อ!”……หลังจากมีเป้าหมายที่ชัดเจน ในเวลานี้พวกเขาจึงไม่ได้มาเพื่อฆ่ามอนสเตอร์เพื่อเก็บเลเวลอีกต่อไป แต่พวกเขาทั้งยังมีเรื่องอื่นที่ต้องทำมากกว่านั้นพี่หน่ายเรียกเด็กเวรออกมาเพื่อช่วยพวกเขาทั้งสองคน แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าเด็กเวรจะถูกหมัดของวิญญาณปีศาจชกเข้าใส่และตายภายในพริบตาตอนที่เด็กเวรถูกเรียกออกมาอีกครั้ง เขาจึงยิ้มด้วยใบหน้าขมขื่น “ฉันรู้สึกว่าฉันอาจจะเป็นได้แค่ตัวรับกระสุนแล้วล่ะ…”แม้ว่าจะเห็นใจเด็กเวร แต่เย่ฮวาก็คิดว่าทุกอย่างเป็นไปอย่างที่เขาพูดไว้จริงๆหลังจากฆ่าวิญญาณปีศาจไปได้ยี่สิบกว่าตัว จู่ๆ ร่างของมู่จื่อหานก็เกิดแสงสว่างสีทองสาดส่องทั่วทั้งร่างกายสำเร็จแล้ว!มู่จื่อหานเลเวล 126 แล้ว!หลังจากแสงสีทองหายไป จู่ๆ ก็พบว่าร่างกายของเธอไม่มีระลอกคลื่นอันทรงพลังอย่างที่ควรจะเป็น เธอขมวดคิ้ว “เย่ฮวา การอัพเลเวลของฉันล้มเหลว”“ว่าไงนะ? ล้มเหลว?”เขาแทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน สิ่งนี้ล้มเหลวได้ด้วยเหรอเนี่ย?เธอยักไหล่ให้เขา “อัตราความ
