นะ”“พี่ชาย ข้าจะพาหานหลินกลับไปก่อนนะเจ้าคะ” จิ้งหย่าไม่รอช้า หลังจากเย่ฮวาพยักหน้าตอบรับกลับไป เธอจึงนำร่างของหานหลินลอยขึ้นสู่ท้องนภาและหายวับไปกับตาโม่อี้หลงส่าวยิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น “เจ้าหญิงล่ะ?”เย่ฮวายกมือตบหน้าผากตัวเอง ให้ตายเถอะ ลืมไปเลย!เขารีบนำโม่อี้หลงส่าววิ่งไปยังจุดที่เขานำเจ้าหญิงไปซ่อนตัว พบว่าเธอกำลังเอนตัวนอนอยู่ข้างหิน หางตาของเธอยังมีคราบน้าตาปรากฎให้เห็น
