งเกิงให้กลายเป็นแดนนรกของเรา”เซ่เฟิงกระตุกยิ้มมุมปาก เขาค่อยๆ ลุกขึ้น ร่างกายได้หายไปจากจุดเดิมและไปปรากฎข้างๆ หมิงกู่จิ้งหย่ารีบตามไปติดๆ ครั้งนี้เธอไม่มีความลังเลอีกต่อไปหากเซ่เฟิงกลับไปถึงแดนนรก ความแข็งแกร่งก็จะฟื้นฟูขึ้นถึงขั้นสูงสุด จากระดับความแข็งแกร่งที่เป็นถึงขั้นจักรพรรดิปีศาจได้ ผลลัพธ์ต่อจากนี้คงอยู่ในจุดน่ากลัวที่แม้แต่เย่ฮวาและคนอื่นๆ ก็ไม่กล้าที่จะจินตนาการ!แต่ตอนที่จิ้งหย่าพุ่งตัวไปด้านหน้า หมิงกู่พลันโบกแขนวูบหนึ่ง เงาสีขาวเงินหนึ่งสายปรากฏขึ้นและพุ่งปะทะเข้าใส่ร่างของเธอเดิมทีเย่ฮวาคิดว่าคงจบเห่แล้ว แต่เมื่อพิจารณาอย่างละเอียด เขาพบว่านั่นเป็นเงาของมนุษย์!นั่นมัน…หานหลิน!จิ้งหย่ารับร่างของหานหลินไว้ จากนั้นจึงมองไปยังเซ่เฟิงที่กำลังลอยออกไปพร้อมกับหมิงกู่ ฝ่ามือของเธอจึงถูกกำเข้าด้วยกันจนแน่นเย่ฮวารีบวิ่งมาด้านหน้า จิ้งหย่าลดระดับลงสู่พื้นดินร่างกายของหานหลินในตอนนี้เต็มไปด้วยบาดแผลด้านหลังมีแผลลึกที่สามารถมองทะลุไปถึงหัวใจ ช่างเป็นภาพที่น่ากลัวจนทำให้แทบทนดูไม่ได้หานหลินกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง เธอกล่าวอย่างไร้เรี่ยวแรง “ท่านจิ้งหย่า ข้าขอโทษ ข้าไม่สามารถหยุดเขาได้”จิ้งหย่ายกมือห้ามไม่ให้หานหลินพูดอะไร “ตอนนี้เจ้าได้รับบาดเจ็บสาหัส ข้าจะพาเจ้ากลับไปรักษาที่แดนสวรรค์ก่อน”เย่ฮวาหยิบโอสถลั่วซินออกมาจากกระเป๋าและกรอกยาใส่ปากของหานหลิน “ท่านหานหลิน ท่านต้องไม่เป็นอะไร