านก็ส่งเสียงออกมาและกอดแขนของเขาไว้จนแน่น จากนั้นเธอจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้น หลังจากดวงตาประสานกัน ใบหน้าของเธอพลันแดงก่า“อรุณสวัสดิ์” เย่ฮวากระซิบ“อรุณสวัสดิ์~”มู่จื่อหานมุดเข้าไปในอ้อมกอดของเขา ในเวลานี้เองเจ้าน้องชายสุดที่รักของเขาก็เซย์ไฮทักทายโลกเย่ฮวาข่มความปรารถนาของตนเองไว้ในใจ เขายิ้มขึ้นเล็กน้อย “พวกเราไปอาบน้าดีไหม?”“ฉะ…ฉันค่อยกลับไปอาบที่ห้องก็ได้” ร่างกายของมู่จื่อหานร้อนผ่าว ใบหน้าของเธอที่แดงระเรื่อไปจนถึงหูช่างดูน่ารักน่าชัง เย่ฮวาอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาหลังจากผ่านไปสิบกว่านาที มู่จื่อหานจึงลุกขึ้นยืน การได้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งบนร่างกายของเธอ ทำให้เย่ฮวายิ้มกรุ้มกริ่มออกมา“อย่ามองสิ…”ตอนที่สังเกตเห็นสายตาของเขา มู่จื่อหานก็กระซิบไปพลาง ยื่นมือออกมาเพื่อจะปิดตาเขาไปพลางเขาจับข้อมือเธอและดึงเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด จากนั้นจึงก้มลงจุมพิตลงบนริมฝีปากบางของเธอถ้าหากไม่ใช่เพราะสายมากแล้ว พวกเขาคงได้เปิดฉากอีกสักครั้งท้ายที่สุดเมื่อมู่จื่อหานก็เดินกลับขึ้นห้องไป ส่วนเย่ฮวาได้เข้าไปอาบน้าแต่งตัว หลังจากรับประทานอาหารเช้าแล้ว เขาก็เข้าสู่ระบบทันทีทุกครั้งหลังจากที่ระบบปิดปรับปรุงเซิร์ฟเวอร์ ผู้เล่นทุกคนต่างกระตือรือร้นเข้าเกมทันทีที่เซิร์ฟเวอร์เปิดให้บริการเย่ฮวาเดินทางไปที่เมืองเทพพันธะเป็นที่แรก เพราะอาวุธของเขายังอยู่ในมือของหลูเจี๋ยเอ๋อร์ตอนที่มาถึงหลังจากหลูเจี๋ยเอ๋อร์เห็นเย่ฮวา เข
