ดความเงียบครอบงำ บรรยากาศเริ่มอึดอัดเล็กน้อย“คือ…”“เธอ…”พวกเขาพูดออกมาพร้อมกัน ก่อนจะปิดปากสนิทอีกครั้ง พวกเขาสบตากันและหัวเราะออกมา“เธอพูดเถอะ” เขากระซิบมู่จื่อหานเม้มปาก เธอพูดเสียงเบา “พวกเรา…ไม่ได้อยู่ด้วยกันเป็นการส่วนตัวนานแล้วนะ…”เย่ฮวาสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาใช้มือจับไปที่มือเล็กๆ ที่วางอยู่บนตักของเธอ จากนั้นจึงพูดด้วยรอยยิ้ม “อือ ช่วงนี้ทั้งในเกมและนอกเกมมีเรื่องให้ทำเยอะแยะไปหมด ไม่มีเวลาให้พวกเราได้อยู่ด้วยกันเลย แต่วันเวลาหลังจากนี้ยังอีกยาวไกลนะ”“อือ”มู่จื่อหานกระซิบเบาๆ เย่ฮวาหันไปมองเธอ ดวงตาพลันประสานเข้าด้วยกัน เธอจึงหลับตาลงด้วยความเขินอาย หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาทีเธอจึงเงยหน้าขึ้นอีกครั้งและมองเขาด้วยสายตาที่แฝงด้วยความหมายอันลึกซึ้งเย่ฮวากระตุกยิ้มขณะก้มหน้าจุมพิตลงบนริมฝีปากบางของเธอดวงดาราระยิบระยับประดับฟ้า เสียงจิ้งหรีดดังแว่วเสนาะหู ภายในห้องสองหนุ่มสาวนั่งเคียงคู่ รักหวานชื่นเปี่ยมล้นเต็มหทัย[ปล. ครั้งนี้ไม่มีบรรยายฉาก 18+ นะจ๊ะ!]……เช้าวันรุ่งขึ้น…เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งก็พบว่ามู่จื่อหานกำลังนอนหนุนแขนของเขา ลมหายใจอุ่นๆ รดลงบนหน้าอกของเขาความอบอุ่นแผ่ซ่านทั่วร่างกายเย่ฮวาจ้องมองเธออยู่อย่างนั้นก็อดไม่ได้ที่จะคลี่ยิ้มจางๆ ออกมาคุ้มค่าที่ได้เกิดมา ได้มีความรักเช่นนี้ ดูเหมือนว่าชาติที่แล้วเขาต้องช่วยโลกไว้แน่ๆ เลย“อื้อ…”ตอนที่เย่ฮวากำลังคิดเรื่อยเปื่อย มู่จื่อห
