หูไปอย่างเฉียดฉิว เสียงร้องโอดครวญของชายฉกรรจ์ดังขึ้นขณะกุมหมัดของตัวเองและรีบถอยหลังออกไปกำแพงกระเบื้องซีเมนต์แข็งยิ่งกว่าอะไรดี เมื่อหมัดกระแทกเข้าใส่จนเกิดเป็นรอยร้าวขึ้นหลายเส้น แรงที่ส่งออกมาคงทำให้กระดูกแขนของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสแน่นอน!เมื่อสบโอกาสเย่ฮวารีบพุ่งตัวไปด้านหน้าและดีดตัวขึ้นจากพื้น เขาใช้มือทั้งสองข้างจับศีรษะของอีกฝ่ายไว้แล้วใช้หัวเข่ากระแทกเข้ากับหน้าของอีกฝ่ายเสียงดังสะเทือนไปทั่วทางเดิน ชายฉกรรจ์ทรุดตัวลงกับพื้น ส่วนเย่ฮวาก็คุกเข่าลงกับพื้นเช่นกัน เขาหันไปมองลี่ห้าวและชายฉกรรจ์อีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ อีกฝ่าย ลี่ห้าวหมุนตัวหนีออกไปแล้ว เย่ฮวาจึงยกหมัดขึ้นสูงขณะวิ่งตามไปชายฉกรรจ์ไม่ยอมให้เย่ฮวาทำเช่นนั้น ตอนที่พวกเขาทั้งสองปะทะเข้าใส่กัน เย่ฮวาเบี่ยงตัวไปด้านข้างและใช้พลังจากขาเพื่อหลบการโจมตีของอีกฝ่าย จากนั้นอ้อมชายฉกรรจ์เพื่อไล่ตามลี่ห้าวต่ออย่างไม่รอช้าความเร็วของเย่ฮวาสูงกว่าลี่ห้าวที่เป็นหัวหน้าใหญ่กอปรกับเซลล์ที่แข็งแกร่งขึ้น ระยะเวลาเพียงสิบกว่าวินาทีทำให้เขาสามารถกราชากคอเสื้อของอีกฝ่ายได้สำเร็จลี่ห้าวหยุดชะงักและหมุนตัวกลับมา จากนั้นเขาก็ใช้กริชในมือแทงเข้าที่ท้องของเย่ฮวาเย่ฮวางอตัวเพื่อหลบคมมีด จากนั้นสะบัดหลังมือตบฉาดเข้าที่หน้าของลี่ห้าว อีกฝ่ายส่งเสียงร้องด้วยความตกใจขณะทรุดลงกับพื้น กริชที่ส่องแสงสว่างสไลด์ออกไปไกลหลายเมตรก่อนจะหยุดลงข้างๆ เท้าของส