าวน้อยคนหนึ่งสาวน้อยคนนั้นตกใจจนหน้าถอดสี เธอยกมือขึ้นปิดปากตัวเองขณะถอยผงะออกไปหลายก้าว เย่ฮวารีบคว้าคอเสื้อและยกร่างของลี่ห้าวขึ้นมา ชายฉกรรจ์ที่อยู่ด้านหลังวิ่งตามมาติดๆ เย่ฮวาจึงลากลี่ห้าวมายังจุดที่กริชวางอยู่ จากนั้นเขาก็หยิบกริชขึ้นมาและจ่อปลายมีดไปที่กลางลำคอพร้อมพูดด้วยรอยยิ้ม “เข้ามาสิ ไม่กลัวพี่ใหญ่แกตายก็เข้ามาเลย!”ลี่ห้าวหมุนตัวกลับมาด้วยร่างกายที่สั่นเทา ของเหลวเปียกชุ่มกางเกงสีเทาของเขา ดูเหมือนว่าจะตกใจจนฉี่แตกเลยสินะเย่ฮวายิ้มเหยียด เขาลากลี่ห้าวออกมาจาก KTV เสี่ยวเฉิงรีบเดินออกมาพร้อมกับถาม “ประธานเย่ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ”เย่ฮวาโบกมือ “ทางนั้นมีกลุ่มชายฉกรรจ์นอนอยู่ นายไปเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาเฝ้าไว้ อีกเดี๋ยวคงมีตำรวจมาจัดการต่อ”เสี่ยงเฉิงรีบพยักหน้า พนักงานทั้งหมดมองเย่ฮวาด้วยสายตาชื่นชมเขาลากลี่ห้าวเข้ามาในลิฟต์ จากนั้นหยิบโทรศัพท์ออกมาและกดโทรออก ผ่านไปไม่กี่วินาทีปลายสายก็กดรับสายของเขา“ฮัลโหล พี่เย่ มีอะไรหรือเปล่า?”“เหมิ่งจือ มีคนมาหาเรื่องฉันกับกวาจื่อที่ร้าน KTVเสินฮั่วที่กลางเมือง อีกฝ่ายน่าจะมากันสิบกว่าคน นายช่วยจัดการให้หน่อยนะ”“ฮ๊ะ! พี่รอแป๊บนึงนะ ฉันจะรีบไปภายในสิบนาทีนี้แหละ!”“อืม”หลังจากวางสาย เย่ฮวาพลันขมวดคิ้วเล็กน้อย กลิ่นปัสสาวะที่รดกางเกงของอีกฝ่ายทำให้เย่ฮวารู้สึกรังเกียจเป็นอย่างมาก“ติ๊ง!”เสียงเบาๆ ดังขึ้น ประตูลิฟต์ถูกเปิดออก เย่
