ะว่ายิ้มก็ไม่ใช่ จะว่าบึ้งตึงก็ไม่เชิงความเร็วของมันเพิ่มขึ้น แขนทั้งสองข้างทุ่มลงบนพื้นดิน พลังงานมวลใหญ่ไร้รูปทรงกระแทกลงบนพื้นอย่างดุเดือดเสื้อคลุมที่อยู่อยู่ด้านหลังกระพือขึ้นลงจนเกิดเสียงเย่ฮวารู้สึกได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งที่ปะทะเข้าใส่ ดาบถูกวาดไปด้านหน้าขณะเปิดโล่เทพเสินฮวงคุ้มกัน ดวงตาหรี่ลงเพื่อตั้งรับสกิลใหญ่อันทรงพลังของมัน“ตูม!”พลังงานปะทะลงสู่พื้นดิน ตามมาติดๆ ด้วยเสียงดังสนั่นหวั่นไหว เย่ฮวารู้สึกได้ถึงอวัยวะภายในที่สั่นสะเทือนตามมาติดๆ ด้วยร่างกายของเขาที่ไร้ความรู้สึกไปชั่วขณะหนึ่ง ราวกับว่าวสายขาดที่หลุดลอยไปตามแรงลม“2,638,347”ค่าพลังชีวิตของเย่ฮวาลดลงมากกว่าครึ่ง หากไม่ใช่เพราะโล่เทพเสินฮวงช่วยลดค่าดาเมจไปไม่น้อย ป่านนี้เขาคงถูกสังหารไปแล้วพลังงานผ่านพัดไป เย่ฮวารีบย้ายกลับมาอยู่ข้างๆ รูปปั้นหินยักษ์พงไพรอีกครั้ง ส่วนมู่จื่อหานก็เปิดใช้สกิลอยู่ยงคงกระพันแล้วเช่นกัน แต่มังกรวิญญาณวายุม่วงและเม่ยเอ๋อร์ไม่สามารถต้านการโจมตีได้จึงถูกสังหารภายในครั้งเดียวคิดไม่ถึงเลยว่าดาเมจของพงไพรพิโรธจะรุนแรงถึงขั้นนี้ เมื่อสกิลใหญ่ถูกส่งออกมา เวลานี้รูปปั้นหินยักษ์พงไพรก็กำลังจะเข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้วเย่ฮวากราชับดาบเดินตรงไปด้านหน้า สกิลดาบยวี่เจี้ยนเจ็ดวิถีถูกปล่อยออกไป ตามไปติดๆ ด้วยสกิลใบมีดเจาะทะลวง สกิลฟาดฟันต่อเนื่องและสกิลชาร์จถูกส่งไปที่ร่างของมัน ส่งผลให้ค่าพลังชีวิตของรูปปั
