้นหินยักษ์พงไพรลดลงอย่างต่อเนื่องหลังจากผ่านไปประมาณครึ่งนาทีให้หลัง ภายใต้การโจมตีของมู่จื่อหาน ร่างอันใหญ่โตของรูปปั้นหินยักษ์พงไพรที่กำลังจะซัดหมัดเข้าใส่เย่ฮวาพลันหยุดชะงักลง มันส่งเสียงร้องเสียดหู ขณะยืนกุมหน้าอกตัวเองและค่อยๆหงายหลังทิ้งตัวลงบนพื้นร่างอันใหญ่โตค่อยๆ ล้มลงบนพื้นอย่างช้าๆ ต่อมาพื้นดินแตกกระจายกลายเป็นผุยผงจำนวนนับไม่ถ้วน เย่ฮวาแอบทอดถอนใจ ในที่สุดก็กำจัดเสาหินต้นแรกสำเร็จแล้ว!เย่ฮวาเดินตรงไปด้านหน้าพร้อมกับมู่จื่อหาน ตอนที่มาถึงกองหินที่วางเกลื่อนกลาดเต็มพื้น ก็พบว่าตำแหน่งกลางอกของรูปปั้นหินยักษ์พงไพรมีแสงสว่างจางๆกระจายออกมาเย่ฮวาเขี่ยเศษหินออกไปข้างๆ และหยิบเหรียญทองรวมถึงไอเท็มขึ้นมา แน่นอนว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาของเขามากที่สุดคือชิ้นเหล็กสีดำทะมึนที่ตั้งอยู่กลางเหรียญทองเหล่านั้น เขารีบก้มตัวเก็บขึ้นมาด้วยความดีใจมันคือเหล็กวิจิตรลึกลับโบราณที่เป็นโลหะหายาก!เสาหินทั้งสามมีเหล็กวิจิตรลึกลับโบราณซ่อนอยู่ด้านใน เท่ากับว่าตอนนี้เขาหาเจอทั้งหมดหกชิ้นแล้ว สะสมได้สองในสามของโลหะหายากแล้วสินะเย่ฮวาหันไปยิ้มให้มู่จื่อหานขณะถือเหล็กวิจิตรลึกลับโบราณไว้ในมือ “ฉันเก็บไว้ให้เธอก่อนแล้วกันนะ บนแผนที่บอกว่าต้องไปโรงตีเหล็กถึงจะหลอมได้ หลังจากรวบรวมครบแล้วฉันจะพาเธอไปที่โรงตีเหล็ก”มู่จื่อหานพยักหน้าเบาๆ เธอยิ้มให้เขา “แล้วแต่นายเลย~”เขาเก็บเหรียญทองเข้ากระเป๋าทั้งหมด ไอเท็ม
