ายเป้าหมายไปหามู่จื่อหาน!เดิมทีเย่ฮวาคิดจะเข้าไปช่วยเธอ แต่ใครจะไปคิดว่าเธอจะหันมาส่งสายตาให้เขาเพื่อให้เขาหยุดความคิดนั้นเธอใช้ความสามารถของเธอเพื่อต้านการโจมตีของมันส่วนเย่ฮวาก็ใช้โอกาสนี้ลอบโจมตีเพื่อดึงค่าความเกลียดชังกลับมาวินาทีที่หมัดหนักของมันกำลังจะปะทะเข้าใส่ร่างของมู่จื่อหาน เธอยกฝ่ามืออันขาวผุดผ่องขึ้น โล่น้าแข็งหนึ่งชั้นปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอเพื่อขวางไว้ ส่วนในมือของเธอยังจับโล่รบไว้เพื่อเข้าสู่โหมดป้องกัน“ปัง!”หมัดยักษ์ของรูปปั้นหินยักษ์พงไพรปะทะเข้าใส่ชั้นน้าแข็งที่ป้องกันชั้นแรกจนแตกกระจายเป็นผุยผง จากนั้นก็ปะทะเข้าใส่โล่รบในมือของมู่จื่อหานมู่จื่อหานส่งเสียงร้องออกมาขณะถอยผงะออกไปสองก้าว เธอรีบเก็บโล่รบและหยิบดาบแทงเข้าใส่หมัดของรูปปั้นหินยักษ์พงไพร ทันใดนั้นฝ่ามือของเธอก็ปรากฏปทุมกลีบเหมันต์อันงดงามขึ้นตอนที่การโจมตีของรูปปั้นหินยักษ์พงไพรกำลังจะปะทะเข้าใส่เธออีกครั้ง เธอก็โบกมือวูบหนึ่งเพื่อส่งปทุมกลีบเหมันต์ไปที่ใต้เท้าของรูปปั้นหินยักษ์พงไพรเสียงร้องเบาๆ ดังขึ้น ข้างเท้าของรูปปั้นหินยักษ์พงไพรปรากฏปทุมกลีบเหมันต์หนึ่งช่อใหญ่ ปทุมกลีบเหมันต์อันวิจิตรงดงามสร้างความเสียหายให้กับรูปปั้นหินยักษ์พงไพรในตัวเลขที่สูงลิ่ว ทั้งยังเสริมเอฟเฟคลดความเร็วและติดค่าดาเมจอย่างต่อเนื่องด้วย!“669,874”“182,327”“175,321”“187,795”……ใบมีดเจาะทะลวงปะทะเข้าใส่ขาของรูปปั้นหินยักษ์พงไพร ขาห
