ิมทีอยากจะจัดการอีกฝ่ายให้ได้ แต่ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ เขาจะสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปเช่นนี้ เขาทรุดตัวลงบนพื้นพร้อมกับพูดซ้าแล้วซ้าเล่า “ข้าไม่รู้ว่าท่านคือคนจากเผ่าเทพ ข้าไม่ได้มีเจตนาโปรดให้อภัยข้าด้วย”เย่ฮวาแอบประหลาดใจเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่าแค่บอกตัวตนออกมาจะทำให้เรื่องทุกอย่างสงบลงได้ง่ายดายถึงขั้นนี้ เย่ฮวาจึงผายมือ “ช่างมันเถอะ หลังจากนี้ฉันจะไปจัดการเรื่องของฉันแล้ว แต่ถ้าหากใครกล้าเข้ามาขัดขวางอีกล่ะก็……”พูดถึงตรงนี้ เย่ฮวาก็ปล่อยพลังทั้งหมดออกมาอีกครั้งบัพจากหทัยแห่งอันเดดที่เพิ่มค่าสเตตัส 300% รวมเข้ากับพลานุภาพแห่งราชาศักดิ์สิทธิ์ที่เพิ่มค่าสเตตัสอีก 80%ทำให้ความแข็งแกร่งของเขาสูงจนเกินกว่าจะบรรยายได้ทุกคนต่างพากันคุกเข่ายอมศิโรราบแต่โดยดีเขาหันไปถามเสอลี่หยางด้วยน้าเสียงเยือกเย็น “นายล่ะรู้สึกผิดหรือยัง?”ในที่สุดเสอลี่หยางก็ยอมอ่อนข้อให้กับเขา อีกฝ่ายคุกเข่าลงและโขกศีรษะลงบนพื้นติดต่อกันหลายครั้งต่อหน้าเย่ฮวา “ข้าผิดไปแล้ว! ได้โปรดอย่าฆ่าข้าเลย!”เย่ฮวาเปล่งเสียงหึด้วยน้าเสียงเยือกเย็น “นายคุกเข่าผิดคนหรือเปล่า? หากเสว่หลินไม่ให้อภัยนาย วันนี้นายก็เตรียมตัวตายได้เลย!”เสอลี่หยางรีบขยับตัวและหันไปคุกเข่าต่อหน้าเสว่หลิน “ท่านเสว่หลิน ข้าผิดไปแล้ว โปรดยกโทษให้ข้าด้วย”เสว่หลินยังคงตกตะลึงกับตัวตนของเย่ฮวา เสอลี่หยางโขกหัวกับพื้นอยู่หลายครั้งจนเลือดซึมออกมาเธอจึงเพิ่งจะรู้
