“ตึง!”เสียงดังขึ้นขณะร่างของเย่ฮวากระเด็นลอยออกมารองเท้าบูตลากไปตามพื้นจนเกิดเป็นเส้นยาวก่อนจะหยุดลงที่ริมขอบลานประลองไม่แปลกใจเลยที่เสอลี่หยางจะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับปฐพีขั้นสูงสุด การโจมตีของหมอนี่สูงจนน่าใจหายที่น่าตกใจยิ่งกว่าคืออีกฝ่ายใช้พลังทั้งหมดในการโจมตีเขา บางทีอาจจะเป็นเพราะคิดว่าสิ่งเหล่านี้จะทำให้ชนะเย่ฮวาได้ แต่ดูเหมือนว่าเย่ฮวาจะได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเสอลี่หยางยิ้มด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ “สายเลือดปีศาจจากบรรพบุรุษ ดูเหมือนว่าเจ้าคงจะแตกต่างจากคนธรรมดาสินะ แต่ถึงอย่างไรเจ้าก็ไม่มีทางหลบหนีความพ่ายแพ้ในครั้งนี้ได้ ข้าว่าทางที่ดีเจ้ายอมรับความพ่ายแพ้แต่โดยดีเถอะ จะได้ไม่ต้องทรมานจากการเสียเลือดเสียเนื้อ”เย่ฮวายิ้ม เขาหยิบดาบยาวระดับทองที่ได้รับก่อนหน้านี้ออกมา จากนั้นพูดกับเสอลี่หยางว่า “งั้นพวกเรามาทำการแลกเปลี่ยนกันดีไหม ถ้าหากฉันชนะ นายต้องยอมทำตามที่ฉันขอหนึ่งข้อ ตกลงไหมล่ะ?”“ไร้สาระ คนอย่างเจ้าน่ะรึจะชนะข้าได้?”หลังจากเสอลี่หยางหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตอบกลับด้วยรอยยิ้มว่า “ก็ได้ แต่ถ้าข้าชนะเจ้าก็ต้องทำตามที่ข้าขอหนึ่งข้อเช่นกัน”เย่ฮวาพยักหน้า “ตกลง แต่นายชนะฉันให้ได้ซะก่อนเถอะแล้วค่อยพูด”คนที่อยู่ด้านล่างได้ยินข้อแลกเปลี่ยนของพวกเขา ต่างก็พากันจับเข่าสนทนากันอีกครั้ง คนเหล่านั้นเปรียบเย่ฮวาเป็นลูกวัวเพิ่งคลอดที่ไม่กลัวพยัคฆ์ ได้รับชัยชนะเพียงเล็กน้อยก็