วนมากที่ห้อมล้อมลานประลองไว้ตรงกลาง ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมาถึงสถานที่ประลองแล้วในเวลานี้เอง สาวใช้คนหนึ่งก็เดินเข้ามาพูดกับมาวเย่ซานด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “หัวหน้าตระกูล เชิญทางนี้เจ้าค่ะ”มาวเย่ซานมองเธอด้วยความสับสน แต่ก็พยักหน้าตอบกลับไป พวกเขาเดินตามสาวใช้ไปยังโต๊ะและเก้าอี้ที่ถูกจัดไว้สำหรับตระกูลมาว เยว่เหยารีบสาวเท้าไปข้างๆสาวใช้คนนั้นพร้อมกับเอ่ยถาม “พี่ซิน ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เป็นอย่างไรบ้าง?”เธอพยักหน้าเบาๆ “คนของตระกูลสู่ (หนู) ดูแลข้าเป็นอย่างดี เจ้าวางใจเถอะ”เยว่เหยายิ้มด้วยรอยยิ้มสดใส “ถ้าเช่นนั้นก็ดีแล้วล่ะหากมีใครรังแกท่านพี่ มาบอกข้านะ ข้าจะช่วยท่านพี่แก้แค้นเอง”ชาวใช้รีบยกมือขึ้นมาให้เยว่เหยาเงียบเสียง หลิวเสว่เห็นเย่ฮวามองด้วยสีหน้างุนงง เธอจึงกระซิบบอกเขาว่า“ตระกูลใหญ่ทั้งเจ็ดจะคัดเลือกคนจากตระกูลระดับมนุษย์เข้ามาทำงานภายในตระกูลของพวกเขา นางคือบุตรีของท่านลุงสองของข้า เมื่อปีที่แล้วนางถูกเลือกให้เข้ามาเป็นสาวใช้ของตระกูลสู่”เย่ฮวาขมวดคิ้วเล็กน้อย ตระกูลใหญ่ทั้งเจ็ดได้รับการปรนนิบัติดีขนาดนี้เลยเหรอ ใช้อำนาจเพื่อดึงคนเข้ามากดขี่ข่มเหงภายในตระกูลของตัวเอง อีกทั้งยังใช้คนจากตระกูลอื่นในฐานะของคนรับใช้ สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป เพราะเขาคงทำอะไรไม่ได้หลังจากเดินมาถึงโต๊ะที่ถูกจัดเตรียมไว้ สาวใช้คนนั้นก็รินน้าชาให้พวกเขาและเดินจากไป แ
