ไม่ใส่ใจ เขาไม่รู้ด้วยซ้าว่าการที่เขาหยิบโอสถลั่วซินออกมาจะทำให้เอิกเกริกขนาดนี้ หากรู้แบบนี้เขาคงหยิบโอสถอายุยืนออกมาแทนคนที่อยู่รอบๆ ต่างมองมาที่เย่ฮวาด้วยสายตาแปลกประหลาด เสว่หลินกระซิบข้างหูเขาว่า “เจ้าหยิบโอสถลั่วซินออกมาแบบนี้ คนเหล่านี้คงอยากได้ของดีจากตัวเจ้าแน่นอน เจ้าระวังตัวไว้ก็ดี อยู่ติดกับท่านพ่อของข้าจะดีที่สุด”เย่ฮวายิ้มและพยักหน้าตอบกลับไปแต่โดยดีหลังจากเก็บสมบัติจากตระกูลระดับปฐพีและมนุษย์เรียบร้อยแล้ว ด้านบนลานประลองมีที่นั่ง VIP สำหรับตระกูลใหญ่ทั้งเจ็ด ตระกูลเสอลุกขึ้นเป็นคนแรก “การประลองในครั้งนี้ตระกูลเสอของเรายินดีที่จะใช้โอสถหทัยแกร่งและเหล็กวิจิตรลึกลับโบราณเป็นของเดิมพัน เหล็กวิจิตรลึกลับโบราณเป็นสมบัติที่มีอายุกว่าพันปีภายในเมืองสวรรค์ลึกลับ ยังไม่เคยมีใครสามารถหลอมมันได้สำเร็จ ตอนนี้คงถึงเวลาที่จะเปิดโอกาสให้ผู้อื่นแล้วอาจจะมีใครบางคนสามารถหลอมมันได้”“โอสถหทัยแกร่งและเหล็กวิจิตรลึกลับโบราณ ตระกูลเสอใจกว้างยิ่งนัก!” ผู้เฒ่าเอ่ยชมตระกูลเสอ แต่ทุกคนรู้ดีว่าเสอลี่หยางเป็นผู้มีความแข็งแกร่งระดับสูงสุดของระดับปฐพี มีโอกาสถึง 90% ที่เขาจะเป็นผู้ชนะภายในสนามประลองแห่งนี้ ถึงแม้จะนำของล้าค่าออกมามากมาย แต่ท้ายที่สุดมันก็ถูกส่งคืนกลับไปหาพวกเขาอยู่ดีตระกูลอื่นๆ ก็นำสมบัติของตัวเองออกมาเช่นเดียวกันของเหล่านั้นล้วนแล้วแต่เป็นสมบัติล้าค่าที่ทำให้ผู้คนต่างพากันทอดถอน
