บมนุษย์และระดับปฐพีต่างก็ไม่มีใครกล้ายั่วโมโหตระกูลเสอ พวกเขาจึงพร้อมใจกันเงียบไม่มีใครกล้าแสดงความเห็นอะไรออกมาแม้แต่คนเดียวจวนที่กำลังคึกครื้นก่อนหน้านี้เปลี่ยนเป็นความเงียบสงบในฉับพลัน มีบางคนที่รักตัวกลัวตายก็แอบหนีออกไปจากที่นี่อย่างไม่รีรอเย่ฮวาหันไปมองมาวเย่ซาน จากนั้นก็ก้าวเท้าไปด้านหน้าอย่างช้าๆ “เมืองสวรรค์ลึกลับต่างก็เคารพผู้แข็งแกร่งกว่า น้องชายของนายอ่อนแอจนไม่มีคุณสมบัติมากพอที่จะแต่งงานกับเสว่หลิน เรื่องนี้ยังจะโทษใครได้ล่ะ?”“รนหาที่ตาย!”เสอลี่หานปล่อยพลังปราณที่รุนแรงเข้าใส่เย่ฮวาอย่างรวดเร็ว!เย่ฮวากระตุกมุมปาก เขาปล่อยแรงกดดันออกมาเล็กน้อย มือซ้ายถูกส่งออกไปด้านหน้า เพียงชั่วครู่ฝ่ามือของเขาก็ปะทะเข้ากับพลังงานที่อยู่รอบๆ เศษดินและทรายหมุนวนรอบข้อมือของเสอลี่หาน จากนั้นฝ่ามืออันทรงพลังก็พุ่งมาที่กลางอกของเย่ฮวา!เย่ฮวาสไลด์เท้าถอยไปด้านหลังและเบี่ยงตัวหลบไปข้างๆ ฝ่ามือของเสอลี่หานจึงพลาดการโจมตีอย่างหวุดหวิดเสอลี่หานเปล่งเสียงหึออกมาจากลำคอและถอยหลังออกไปหลายก้าว ในเวลาเดียวกันดาบยาวถูกดึงออกมาจากฝักข้างเอว เขากระทืบเท้าลงบนพื้นข้างหนึ่งและวิ่งเข้าหาเย่ฮวาอีกครั้ง!เย่ฮวาขมวดคิ้วจนเป็นปม วันพรุ่งนี้จะเป็นวันประลองยุทธ์ระหว่างตระกูลแล้ว เขาไม่สามารถเปิดเผยความแข็งแกร่งของตัวเองได้ในเวลานี้ เขาจึงแสร้งทำเป็นผู้น้อยที่มีความแข็งแกร่งระดับปฐพีขั้นปลายคนหนึ่ง“สวบ!”ปลายดาบ
