ที่แหลมคมวาดผ่านใบหน้าของเย่ฮวา เขารีบเอนตัวไปด้านหลังเพื่อหลบคมดาบ จากนั้นเสอลี่หานจึงวาดคมดาบมาที่เอวของเขาเย่ฮวารีบดึงดาบเปลวเพลิงสงครามออกมา เสียง“เคล้ง” ดังขึ้นพร้อมกับประกายไฟที่ปะทุขึ้น ดาบของอีกฝ่ายเปลี่ยนรูปกลายเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ปลายดาบของมันจ่อมาที่หลังของเย่ฮวา!วินาทีที่ปลายดาบแทงเข้าใส่หลัง ชุดแต่งงานของเขาขาดวิ่นเป็นเส้น รวมถึงมีบาดแผลหนึ่งจุดที่ทำให้เลือดไหลซึมออกมา เย่ฮวาใช้พลังจากฝ่ามือกระแทกเข้ากลางอกของเสอลี่หานอย่างรุนแรง!เสอลี่หานคงคิดไม่ถึงว่าเย่ฮวาจะโต้ตอบแบบนี้ เขาทำท่าเตรียมจะถอยออกไป แต่ก็สายไปเสียแล้ว!“สวบ!”เสียงแหวกอากาศดังขึ้น หินก้อนหนึ่งกระแทกเข้ากับฝ่ามือของเย่ฮวาจนต้องถอยผงะออกไปหลายก้าว เขาหันไปยังตำแหน่งที่ก้อนหินถูกส่งออกมา พบว่าคนที่โยนก้อนหินมาทางเขาคือหญิงสาวร่างบึกคนหนึ่งเสอลี่หานหันไปเห็นผู้หญิงคนนั้น เขาก็หยุดการกระทำทุกอย่างในทันที หญิงสาวหัวเราะด้วยสีหน้าหยิ่งผยองขณะเดินตรงเข้ามา “แหมๆๆ คิดไม่ถึงเลยนะว่าผู้มีพรสวรรค์จากตระกูลเสอจะให้เกียรติกันมากขนาดนี้ ถึงขั้นมาร่วมงานแต่งงานของตระกูลมาวที่อยู่ในระดับมนุษย์ด้วยตัวเองแบบนี้”เมื่อเห็นหญิงสาวคนนี้มาถึง เสอลี่หานเก็บความเกรี้ยวกราดของเขาพลันกล่าวเสียงขรึม “กลับ!”พูดจบเขาก็เดินนำเสอลี่เฟิงออกไปจากที่นี่ สายตาของเสอลี่เฟิงยังคงไม่ยอมแพ้ เขาหันไปมองเสว่หลินด้วยท่าทีราวกับไม่อยากไปจากที่นี่
