ินซีรวมถึงหน้าตาของพวกเธอทั้งสามคน ทำให้เย่ฮวาพอจะปะติดปะต่อเรื่องได้ เยว่เหยาคือพี่คนกลาง ดังนั้นเสว่หลินคนนี้คงจะเป็นพี่คนโตของเธออย่างไม่ต้องสงสัยเยว่เหยาฝ่ากลุ่มฝูงชนเข้าไปยืนข้างๆ เสว่หลิน สีหน้าของเสว่หลินแอบแสดงความตกใจเล็กน้อย เยว่เหยาหันไปมองผู้ชายคนนั้น “ต่อให้ตระกูลมาวของพวกเราจะอยู่รั้งท้าย แต่เราก็ไม่เคยคิดจะเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลเสอของพวกเจ้า เราไม่มีทางทรยศตัวเองเพียงเพราะต้องการโอสถหทัยแกร่งเพียงไม่กี่เม็ดจากเจ้า!”สายคนนั้นสีหน้าเคร่งขรึมลงเล็กน้อย “ตระกูลเสอของข้าเป็นถึงตระกูลระดับสวรรค์ภายในเมืองสวรรค์ลึกลับการที่ข้าชอบพี่สาวของเจ้าก็นับว่าเป็นโชคดีของนางแล้วอย่ามองข้ามสิ่งดีๆ ที่ข้ามอบให้เลย”เสว่หลินเหล่ตามองชายผู้นั้นด้วยสายตาเย็นเยียบส่วนเยว่เหยาก็รีบดึงมือเสว่หลินเพื่อออกไปจากที่นี่ แต่ผู้ชายคนนั้นกลับไม่คิดจะปล่อยเธอไป อีกฝ่ายจึงรีบสาวเท้ามาข้างหน้าและคว้าบ่าของเสว่หลินไว้เสว่หลินรีบเบี่ยงตัวอย่างรวดเร็วพร้อมกับแทงปลายดาบไปที่อกของชายหนุ่มคนนั้น!“ชิ้ง!”ปลายดาบหยุดชะงักขณะจ่อเข้ากับเกราะหน้าอกของอีกฝ่าย ชายหนุ่มยิ้มเยาะ “ข้าคิดไว้อยู่แล้ว ต่อให้เจ้าถือตัวมากกว่านี้ เจ้าก็ไม่กล้าแตะต้องคนของตระกูลเสออยู่ดี”ชายคนนั้นผายมือออกขณะพูด เขาเดินตรงเข้าไปเพื่อหมายจะจับหน้าอกของเสว่หลินโดยไม่สนใจปลายดาบที่แหลมคมของเธอเสว่หลินและเยว่เหยารีบถอยหลังออกไปหลายก้าวเย่ฮวาถอนห
